Oglądasz wypowiedzi wyszukane dla frazy: Dyżurny ruchu pomocniczy
Wiadomość
  [pr] Awaria na kolei, sąopóźnienia

Myślałem że z LSU są większe korzyści i w POA siedzi jeden dyżurny (czy
ewent.
jeszcze pomocniczy) i nad tym wszystkim w cudowny sposób panuje.


Bo jest korzyść. A byłeś kiedyś w Poznaniu ? Jeden + pomocniczy to sobie
mogą siedzieć w Opalenicy albo na innych pipidówach , gdzie w 95 % ruch
odbyswa się na prosto ( a reszta to wyprzedzanie towarowych przez osobowe )

A tak to może
jednak lepiej byłoby tę piątkę posadzić na  tych pięciu stacjach i podgląd
miałby znaczenie trzeciorzędne w razie jak kto rzuci w kamerę kamieniem,
albo
padnie system.


Chyba się nie rozumiemy. Jeżeli piszę podgląd to mam na myśli zobrazowanie
stanu stacji ( rozjazdów , odc. zajętości toru ) na ekranie monitora a nie
jakąś kamerę która niczym oko Big Brothera ogarnia wszysko. Bo PLK w swej
głupocie nie zainstalowała , żadnego monitoringu.
Jedyne TV to podgląd dodatkowo 5 przejazdów w obrębie LCS

Jaki jest zysk ekonomiczny z LCSu w dłuższej perspektywie, przy
uwzględnieniu kosztów utrzymania, awarii, i strat przewoźników? Kiedy to
się
zwróci?


Zysk będzie taki , że system jest prawie przygotowany pod włączenie
kolejnych stacji - w pierwszej kolejnośći LCS Opalenica , potem stacje na
linii szczecińskiej . wrocławskiej.
Nie wspomnę tutaj o "czystej " ekonomi - jak choćby ogrzewanie budynków

 
  [pr] Awaria na kolei, sąopóźnienia

Bo jest korzyść. A byłeś kiedyś w Poznaniu ? Jeden + pomocniczy to sobie
mogą siedzieć w Opalenicy albo na innych pipidówach , gdzie w 95 % ruch
odbyswa się na prosto ( a reszta to wyprzedzanie towarowych przez osobowe )


Rozumiem. Jeśli na tych pięciu stacjach przy urządzeniach srk o poziom
wyższych niż przekaźnikowe, czyli wydaje mi sie że przy komputerowych, ale bez
LCS, siedziałoby więcej dyżurnych niż pięciu, i to znacznie więcej, to
faktycznie korzyść jest jeśli chodzi choćby o koszty  zatrudnienia. Ale jeśli
byłaby to porównywalna liczba dyżurnych to korzyści raczej nie ma.

Chyba się nie rozumiemy. Jeżeli piszę podgląd to mam na myśli zobrazowanie
stanu stacji ( rozjazdów , odc. zajętości toru ) na ekranie monitora a nie
jakąś kamerę


No tak zapomniałem o urządzeniach umieszczanych w torze. Ale wtedy tym
bardziej w razie uszkodzenia jednego przewodu czy licznika osi może dojść do
poważnego utrudnienia ruchu z objazdem włącznie. Gdyby w nastawni był dyżurny
wyszedłby przecież na dwór, może wział rower i zobaczył czy pociąg wjechał,
opuścił tor/stację. A co np. w razie wykolejenia, które nie blokuje wszystkich
torów głównych? Czy wtedy tez stację wyłączają?

Ciekawi mnie szczerze jeszcze jedna kwestia. Jaki jest podział zadań między tę
piątkę dyżurnych. Jeden dyżurny  steruje ruchem na jednej z tych pięciu stacji?

  [pr] Awaria na kolei, sąopóźnienia


| Bo jest korzyść. A byłeś kiedyś w Poznaniu ? Jeden + pomocniczy to sobie
| mogą siedzieć w Opalenicy albo na innych pipidówach , gdzie w 95 % ruch
| odbyswa się na prosto ( a reszta to wyprzedzanie towarowych przez
osobowe )

Rozumiem. Jeśli na tych pięciu stacjach przy urządzeniach srk o poziom
wyższych niż przekaźnikowe, czyli wydaje mi sie że przy komputerowych, ale
bez
LCS, siedziałoby więcej dyżurnych niż pięciu, i to znacznie więcej, to
faktycznie korzyść jest jeśli chodzi choćby o koszty  zatrudnienia. Ale
jeśli
byłaby to porównywalna liczba dyżurnych to korzyści raczej nie ma.

| Chyba się nie rozumiemy. Jeżeli piszę podgląd to mam na myśli
zobrazowanie
| stanu stacji ( rozjazdów , odc. zajętości toru ) na ekranie monitora a
nie
| jakąś kamerę

No tak zapomniałem o urządzeniach umieszczanych w torze. Ale wtedy tym
bardziej w razie uszkodzenia jednego przewodu czy licznika osi może dojść
do
poważnego utrudnienia ruchu z objazdem włącznie. Gdyby w nastawni był
dyżurny
wyszedłby przecież na dwór, może wział rower i zobaczył czy pociąg wjechał,
opuścił tor/stację. A co np. w razie wykolejenia, które nie blokuje
wszystkich
torów głównych? Czy wtedy tez stację wyłączają?

Ciekawi mnie szczerze jeszcze jedna kwestia. Jaki jest podział zadań
między tę
piątkę dyżurnych. Jeden dyżurny  steruje ruchem na jednej z tych pięciu
stacji?


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -http://www.gazeta.pl/usenet/

  wskaźnik?? Ulikowo-Kalisz Pom.

Na odcinku Ulikowo - Kalisz Pomorski przy układzie mijankowym są przed
powtarzaczami semaforów wskaźniki. To są pomarańczowe prostokąty ułozone
poziomo. W środku 2 trójkąty, które boki mają czarne i sa ułożone
wierzchołkiem do środka.

   coś w tym stylu   |<|


To jest "wskaznik nawiazania lacznosci" oznaczony jako W29. Wskaznik ten
oznacza, że należy nawiązać łączność radiową z dyżurnym ruchu odcinkowym:

a) wskaźnik stosuje się na odcinkach linii, na których ruch prowadzony jest
na podstawie radiotelefonicznego porozumiewania się dyżurnego ruchu
odcinkowego z maszynistą pojazdu trakcyjnego (kierującym pojazdem
pomocniczym), dla wskazania miejsca, w którym maszynista (kierujący pojazdem
pomocniczym) ma obowiązek nawiązania łączności radiowej z dyżurnym ruchu
odcinkowym,

b) wskaźnik ustawia się skośnie do toru, po prawej stronie toru przed
mijanką bezobsługową w odległości minimum 1.600 m przed samoczynnie
działającym semaforem wjazdowym,

Pedro

 
  Awaria LCS w Opolu

Nie jestem biegły, więc zapytam dlaczego w razie awarii LCS dochodzi do aż
takich opóźnień? Czy ruch jest prowadzony na podstawie zapowiadania
telefonicznego a jeśli tak to chyba opóźnienia powinny być mniejsze.


W razie awarii dyżurny ruchu nie ma ( z reguły )kontroli nad położeniem
rozjazdów. Wówczas należy zabezpieczyć rozjazdy zamknięciami pomocniczymi (
na LCS Opole są to spono-zamki zamontowane przy rozjazdach ).Od stacji do
stacji jedzie wówczas drużyna awaryjna i zabezpiecza tymi spono-zamkami
rozjazdy ( przynajmniej w torach głównych zasadniczych). Po zgłoszeniu przez
monterów drużyny awaryjnej tej czynności wprowadza się telefoniczne
zapowiadanie poc.
Jest jeszcze mały szkopół. Na stacje bez obsługi należy ściągnąć z domu
przynajmniej zwrotniczego i traktować te stacje jako skp. I najwięcej czasu
zajmuje sciąganie ludzi ( bo nikt ich na pólkach na nastawniach nie trzyma )

  Kto co robi na kolei ?
Dyzurny ruchu peronowy.
Ta Pani (albo i Pan) kieruje ruchem pociagow osobowych. Najczesciej
podaje odjazdy, prowadzi dokumentacje, wydaje rozkazy szczegolne, czuwa
nad bezpieczenstwem na stacji. Odpowiednik 'zawiadowcy stacji'. Czesto na
mniejszych stacjach dyzurny przeklada takze zwrotnice i podaje sygnaly (a
nawet sprzedaje bilety)


Dyzurny ruchu peronowy z pewnoscia nie podaje odjazdow a jedynie sygnal
nakaz jazdy. I z cala pewnoscia nie kieruje ruchem pociagow. Ruchem
WSZYSTKICH pociagow na stacji kieruje dyzurny ruchu dysponujacy. Poza tym
nie zawsze sygnal nakaz jazdy podaje duzurny ruchu peronowy. Czasem podaje
taki sygnal dyzurny ruchu dysponujacy. Poza tym teraz dyzurny ruchu
dysponujacy czy pomocniczy (ten co siedzi na nastwani) pracuje w zupelnie
innej firmie niz dyzurny ruchu peronowy - ten pierwszy w zakladzie
infrastruktury kolejowej, a ten drugi w przewozach regionalnych.
Pozdrawiam, Tommy
  Kto co robi na kolei ?

Dyzurny ruchu peronowy z pewnoscia nie podaje odjazdow a jedynie
sygnal
nakaz jazdy. I z cala pewnoscia nie kieruje ruchem pociagow. Ruchem
WSZYSTKICH pociagow na stacji kieruje dyzurny ruchu dysponujacy.
Poza tym
nie zawsze sygnal nakaz jazdy podaje duzurny ruchu peronowy. Czasem
podaje
taki sygnal dyzurny ruchu dysponujacy.


W pewnych sytuacjach rowniez nastawniczy.

Poza tym teraz dyzurny ruchu
dysponujacy czy pomocniczy (ten co siedzi na nastwani) pracuje w
zupelnie
innej firmie niz dyzurny ruchu peronowy - ten pierwszy w zakladzie
infrastruktury kolejowej, a ten drugi w przewozach regionalnych.


Nie zawsze. W Debicy np. dyzurny peronowy jest z PLK.

  Dla miłośników LHS

Glupio sie spytam - co to jest bocznica szlakowa?


Co to jest w ogole bocznica, mysle ze wiesz. Natomiast bocznica szlakowa
jest gdy tor bocznicy odchodzi nie w stacji, ale na szlaku miedzy stacjami.
Moze to byc bocznica z posterunkiem bocznicowym z semaforami obslugiwanymi
przez dyzurnego ruchu. Taki posterunek dla jazd pociagow na bocznice pelni
role posterunku odgaleznego, a dla pociagow jadacych prosto jest to
posterunek odstepowy. Moze byc tez posterunek pomocniczy, bez semaforow,
ktory tylko zglasza, ze pociag zjechal na bocznice i tor szlakowy jest
wolny. Przewaznie jest to jednak tylko rozjazd zamkniety na zamek, do
ktorego klucz jest na ktorejs z sasiednich stacji. W tym przypadku, gdy ma
jechac pociag na bocznice, to tor szlakowy sie zamyka do momentu powrotu
pociagu na stacje z kluczem od rozjazdu.

Serek

  Wypadek


| | katastrofy w ruchu lądowym. Kodeks karny przewiduje za takie
| | przestępstwo nawet 12 lat więzienia.
| | Pytanie do osób bardziej obeznanych z zagadnieniem. One decyzję o
| | wpuszczeniu lub nie pociągu podejmują kolektywnie? Jakimś głosowaniem?
| | Dotąd wydawało mi się, że decyzję podejmuje określona osoba i to ona
| | może odpowiadać za niedopatrzenie. Dwie wzbudzają moja obawę, co
| | będzie, jak jedna będzie chciała wpuścić, a druga nie. Jak rozstrzyga
| | się taki spór? Losowaniem?
| Przciez one nie siedzialy NA JEDEJ NASTAWNI zgadlem ?
| Nie wiem - pytam.
| odpowiadam,  bowiem tak się składa, że wiem,
| obydwie pełniły służbę na tej samej nastawni,

No to wraca moje pytanie - która z nich podejmuje wiążącą decyzję, bo
obydwie nie mogą na pewno.


Nie jestem bezposrednio zwiazana z ruchem pociagow ale smiem twierdzic,
ze osoba trzezwa byla dyzurna dyponujaca a osoba pod wplywem alkoholu byla
dyzurna pomocnicza.
Zatem dyzurna trzezwa bedzie odpowiadala za spowodowanie katastrofy a
dyzurna pomocnica za to, ze ja pelnila pod wplywwem alkoholu. Dyzurna
pomocnicza nie miala wplywu na decyzje dyzurnej dysponujacej.
Natomiast obowiazkiem dyzurnej dysponujacej bylo zgloszenie wladzom
zwierzchnim,
jesli  to bylo zauwazalne, o fakcie, ze jest wspolpracownica jest pod
wplywem alkoholu.

Pozdrawiam

Pozdrawiam

  Wyborcza dala plame i nie tylko Wyborcza - wykolejenie w Bogumilowicach

Nie jest to mozliwe - sygnaly na semaforach sa uzaleznione od ustawienia
rozjazdow. Nie bylo tez w tym przypadku przedczesnego rozwiazania drogi
przebiegu i zmiany toru wjazdowego w ostatniej chwili (wszystkie plomby
byly
w porzadku).


Dokladnie.

Caly czas swiecil wjazd na semaforze wskazujacym jazde do 40

km/h _do czego sam maszynista sie przyznal._ W tym przypadku nie bylo w
ogole zreszta mowy, aby maszynista mogl znalezc cokolwiek na swoje
usprawiedliwienie.


Dokladnie.

Gdyby choc jakiejs plomby nie bylo na urzadzeniach srk

czy padla jakas watpliwa informacja radiotelefonem od dyzurnego ruchu,


Zadne polecenie radiotelefonem przez dyzurnego ruchu nie moze spowodowac
zmiany interpretacji sygnalu na semaforze, przejechania zwrotnicy itp.
Radio pelni funkcje pomocnicze i alarmowe. Ale nie sluzy do przekazywania
polecen.
Do tego sluza wskazania sygnalizatorów, sygnaly reczne i dzwiekowe,
rozkazy pisemne.

to

mozna bylo wtedy sie nad tym zastanawiac, a tak sytuacja jest prosta.


Oczywiscie, ze prosta. Dla fachowca sprawa byla od poczatku oczywista i
prosta  ;-)

  Wyborcza dala plame i nie tylko Wyborcza - wykolejenie w Bogumilowicach

Zadne polecenie radiotelefonem przez dyzurnego ruchu nie moze spowodowac
zmiany interpretacji sygnalu na semaforze, przejechania zwrotnicy itp.
Radio pelni funkcje pomocnicze i alarmowe. Ale nie sluzy do przekazywania
polecen.


A radiostop ?
;-)

Pozdrowienia, Ciemny

  Wyborcza dala plame i nie tylko Wyborcza - wykolejenie w Bogumilowicach

| Zadne polecenie radiotelefonem przez dyzurnego ruchu nie moze
spowodowac
| zmiany interpretacji sygnalu na semaforze, przejechania zwrotnicy itp.
| Radio pelni funkcje pomocnicze i alarmowe. Ale nie sluzy do
przekazywania
| polecen.

A radiostop ?
;-)



Na pewno mozna przez radio ZAOSTRZYC obowiazujaca predkosc. Np "mechaniku,
przejedzcie przez wajche 20ka bo cos mi sie w niej nie podoba..."
Na pewno nie wolno posluchac polecenia ZWIEKSZENIA predkosci np.
"mechaniku, wyswietlam zastepczy na wjezdzie, ale macie przelot po
prostym". Jesli majster przyspieszy ponad 40 km to jest debil...

  Wyborcza dala plame i nie tylko Wyborcza - wykolejenie w Bogumilowicach

Zadne polecenie radiotelefonem przez dyzurnego ruchu nie moze spowodowac
zmiany interpretacji sygnalu na semaforze, przejechania zwrotnicy itp.
Radio pelni funkcje pomocnicze i alarmowe. Ale nie sluzy do przekazywania
polecen.
Do tego sluza wskazania sygnalizatorów, sygnaly reczne i dzwiekowe,
rozkazy pisemne.


Praktyka sie stalo juz podawanie rozkazow radiotelefonem, wiec nie sluzy
tylko do celow pomocniczych. Ale w tym przypadku chodzilo mi o jakas
informacje dyzurnego ruchu, ktora mogla zmylic maszyniste, czy mogl ta
informacje zle zinterpretowac. Jednak ostatecznie i tak powinien zwracac
uwage na sygnaly i tak regulowac predkosc, aby zareagowac na kazdy
przypadek.
Nie chce generalizowac, ale maszynisci z Sacza dali nie raz przyklad, ze
powinni jezdzic co najwyzej 30 km/h stonka na zdawczym do Limanowej, a nie
szalec po magistrali siodemkami.

Serek

  Na czym polega praca zwrotniczego?
Nazwa: Zwrotniczy
Kod: 831208
Synteza:
Obsługuje ręcznie nastawiane zwrotnice; ustawia potrzebne położenie zwrotnic i wykolejnic znajdujących się na drodze przebiegu pociągów, zamykając je na zamki kluczowe przekazywane nastawniczemu i dyżurnemu ruchu.
Zadania zawodowe:
- dokonywanie zewnętrznych oględzin rozjazdów, łączników szynowych i odcinków izolowanych;
- nastawianie potrzebnych położeń zwrotnic i wykolejnic znajdujących się w drodze przebiegu pociągów w obrębie posterunku zwrotniczego (okręgu nastawczego);
- nadawanie sygnałów wizualno-słuchowych po należytym ułożeniu i ewentualnym zabezpieczeniu drogi jazdy taboru;
- obserwowanie jazdy pociągów, pojazdów pomocniczych i pojazdów trakcyjnych, a w razie potrzeby zatrzymywanie ich sygnałem "Stój";
- oświetlanie wskaźników na zwrotnicach i sygnałach określonych regulaminem;
- dokręcanie śrub i wkrętów na przydzielonych rozjazdach i wykolejnicach;
- czyszczenie elementów trących zwrotnic oraz ich smarowanie;
- odśnieżanie rozjazdów i wykolejnic oraz usuwanie zlodowacenia ich elementów;
- uczestniczenie w prowadzeniu manewrów w rejonie posterunku zwrotniczego (okręgu nastawczego) i zabezpieczanie odstawionego taboru;
- stwierdzanie wyjazdu pociągu z sygnałem końcowym;
- stosowanie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, ochrony od porażeń prądem elektrycznym oraz ochrony środowiska;
- posługiwanie się urządzeniami łączności przewodowej i bezprzewodowej.
  300 min. spóźnienia pociągu IC Warszawa - Kraków
Ludzie jesteście kolejarzami a piszecie bzdury jak dzieciaki z PMK . Skład można cofnąć do tyłu po uprzednim otrzymaniu zgody dyżurnego ruchu z najbliższej nastawni dysponującej .Ustawiaczem w takim przypadku jest Kier.poc nikt po omacku jechał nie będzie ponieważ sygnały manewrowe podaje się ręcznie latarką a radiotelefon ( nie woki toki ) jest tylko sygnałem pomocniczym ,szlak się oświeca sygnałami końca pociągu poprzez zdjęcie czerwonych przesłon z w/w sygnałów .Jest tylko jeden problem którego jakoś nikt nie może do tej pory zauważyć .Jak ma cofnąć maszynista lokomotywą elektryczna gdy sieć trakcyjna jest zniszczona przez złodziej ? Opcja z lokomotywą spalinową też nie wchodzi w rachube ponieważ nie można ruszyć taboru dopóki nie zostanie z niego zdjęta zerwana sieć a tym zajmują się ludzie z pociągu sieciowego i uwierzcie mi że jest to bardzo czasochłonne i niebezpieczne .Natomiast w jednym jestem z wami zgodny można było zorganizować transport zastępczy ewentualnie podesłać jakiś skład zastępczy na drugi tor
  Przystanki
Dworzec kolejowy – budynek z rozbudowaną infrastrukturą służącą do obsługi kolejowego ruchu pasażerskiego.
W ogólniejszym znaczeniu, dworzec oznacza budynek wraz z całym zespołem zabudowań i urządzeń kolejowych. Spotyka się rozróżnienie (często ze względu na rodzaj pociągów, jakie zatrzymują się) na dworce, stacje i przystanki. Według klasycznej definicji dworcem jest taki przystanek, na którym pociągi rozpoczynają i kończą bieg i który posiada przynajmniej jedną zwrotnicę.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Dworzec_kolejowy

Stacja kolejowa – posterunek ruchu następczy zapowiadawczy, w obrębie którego, oprócz toru głównego zasadniczego, znajduje się co najmniej jeden tor główny dodatkowy, a pociągi mogą rozpoczynać i kończyć swój bieg, krzyżować się i wyprzedzać, jak również zmieniać skład lub kierunek jazdy. Ruchem pociągów, pojazdów pomocniczych, manewrami taboru na stacji kieruje dyżurny ruchu.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Stacja_kolejowa
  Oferta pracy: nastawniczy
W toku ustaleń z IZ Tarnowskie Góry, zgodnie z nowym Regulaminem Technicznym posterunku TGB SGKW zostało zobowiązane do zapewnienia nastawniczego w dniach kursowania pociągów oraz pojazdów pomocniczych (rozkład na www.sgkw.eu). W związku z tym poszukujemy osoby na to stanowisko. Wymagania: dyspozycyjność, dobry stan zdrowia oraz wymagane na to stanowisko kwalifikacje.

Oferty proszę kierować do "Biura Human Resources" (skrót telegraficzny WHR ) na adres:

Stowarzyszenie Górnośląskich Kolei Wąskotorowych
ul. Reja-Parowozownia
41-902 Bytom

Więcej informacji: 0-600 390 992 lub info@sgkw.eu.

Proszę załączyć:
- CV
- dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe nastawniczego (lub dyżurnego ruchu).

A tak oto wygląda rzeczony posterunek:







Foto: Phinek
  Dworzec kolejowy Aniołów
bo chyba jest tam możliwośc przejazdu dodatkowym torem
Jeżli tak jest to może masz rację, ale nie do końca bo: Ruchem pociągów, pojazdów pomocniczych, manewrami taboru na stacji kieruje dyżurny ruchu. Poza tym nie ma możliwości zmiany kierunku jazdy pociągu jadącego w stronę Blachowni moim zdaniem.
  A może by tak...

Nie, chodzi mi o manualne skręcanie na zwrotnicach. Np maszynista widzi na
swoim toże pociąg przed którym jest na szczęście zwrotnica, kręci
kierownicą i
koła jak mają możliwość skrętu to od razu skręcają i unika się nieszczęścia.
Ale ja się nie znam i dlatego was pytam.


Człowieku maszynista nie skręca pociągiem bo nie ma takiej w OGÓLE mozliwości!

"Tor to dwie szyny podtrzymujące i prowadzące koła pojazdów szynowych,
ułożone na podkładach lub wlane w specjalną płytę betonową służą jako droga
kolejowa, tramwajowa lub metro, w określonej odległości od siebie. "

"Zadaniem szyn jest umożliwienie toczenia sią kół pojazdów i nadawanie im
kierunku biegu oraz pośrednio, przez podkładki szynowe, przekazywanie
nacisków kół na podkłady. Szyny są mocowane do podkładów za pomocą złączek
przytwierdzających, którymi są: podkładki szynowe, wkręty lub haki, śruby
stopowe, łapki i pierścienie sprężyste. Do łączenia kolejnych odcinków ze
sobą stosuje się złączki szynowe, tj. łubki, śruby łubkowe i pierścienie
sprężyste. Przy nowszych typach nawierzchni stosowane są podkładki zakładane
między stopkę szyny a podkładkę szynową w celu zwiększenia oporów tarcia."

"Dyżurny ruchu to wykwalifikowany pracownik kolei, którego głównym
obowiązkiem jest prowadzenie ruchu na stacji i przyległych szlakach.

Pozostałe zadania dyżurnego ruchu to:
obsługa urządzeń na posterunku ruchu
przygotowanie drogi przebiegu pociągu
powiadamianie dróżników na przejazdach kolejowych o odjeździe pociągów
wydawanie ostrzeżeń i rozkazów szczególnych
obserwacja wjazdów, wyjazdów i przejazdów pociągów
podawanie sygnałów
organizacja pracy manewrowej na stacji
nadzór nad innymi pracownikami

Kierujący prowadzeniem ruchu na stacji dyżurny ruchu tzw. dysponujący może
mieć przydzielonych do pomocy dodatkowych pracowników, wśród nich: dyżurnego
ruchu pomocniczego, dyżurnego ruchu manewrowego i dyżurnego ruchu peronowego

Miejscem pracy dyżurnego ruchu zazwyczaj jest nastawnia."

tekst pochodzi z encyklopedi wikipedia

w ogóle wpisz hasła do wikipedi związane z kolejją np. maszynista, dróżnik,.
dyżurny ruchu, kierownik pociągu, konduktor itp!

Bo obecnie robisz naprawde prawdziwe posśmiewisko ale kto yta nie błądzi, jak
sie wgłębisz klimaty kolejowe to stwierdzisz że praca na kolei jest bardzo
ciężka i bardzo odpowiedzialna.

  Długa relacja z ŁŁŁ
 Zaraz za Białą Podlaską Podlaską zaczynają się stacje pełniące
funkcje
pomocnicze dla Małaszewic. Pojawiają się jakieś boczne linie idące
w las z
widocznymi semaforami. To pewnie to jakieś tory łaczące do


Małaszewic.

Małaszewicz (stacja Małaszewicze)!!! Istotnie - tory ciągną się po
lasach całymi kilometrami. I to różne - normalne i szerokie.

Wreszcie jest sama stacja. Naprawdę robi wrażenie swoją
powierzchnią i
ilością torów. tory przestawcze niestety nie są widoczne. Ale
można
zobaczyć wagony towarowe z całej Europy i chyba też Azji. Muszę tu
jeszcze
przyjechać.


Zajeb... jest kładka dla pieszych chyba z kilometrowej długości
wpoprzek całej stacji. Czy jest tam jeszcze hałda rudy?

cywilizacji musi być dobrze strzeżona. Zapowiadanie z


Białorusinami odbywa
się z ich strony po rosyjsku a z naszej po białorusku, bo dyżurni
ruchu
PKP są z mniejszości narodowej, mają pewnie nawet jakieś orzełki
na
czapkach mundurowych, ale trochę kłopotów im sprawia język polski.


To samo

Eee, tam - jacy Białorusini... Oni po prostu tak mówią... Zresztą
żaden Białorusin nie powie, że jest Białorusinem, tylko "tutejszym".

 Ja natomiast jadę tym razem do Dęblina. Szlak jest w trakcie
remontu!
Stąd duże różnice w prędkości dla obu torów, np. 90 i 50. Trochę
śmieszą
perony: niskie, krótkie, wąskie i drewniane - chyba z jakiś
starych
podkładów.


A w pociągu kury, kaczki, gęsi... Jeśli tego nie było, to nie
trafiłeś na dzień targowy np. w Okrzei.

Zatem mamy jadąc od strony Łukowa pętlę. I pociągi z tego
korzystają, żeby
uniknąć zmiany czoła. W Dęblinie dziwi bardzo mały dworzec, prawie


barak.

To dawne carskie koszary.

Po wyjściu nie wiadomo w ogóle, gdzie jest miasto - żadnego planu
nie
widać.


Plan jest przed dworcem od strony ulicy (drogi raczej). Miasto jest
hen, hen...

Grzexs

  Wypadek koło Wschodniego

Że ma prawo, to wiem :) Ale czasem Rp1 jest wymagane i to mnie bardziej
interesuje - że zawsze przy S1 mówi się "Rp1 i jazda na widoczność", ale
dosłownie w przepisach tego nie widziałem, czyli znaczy to, że Rp1 podać
można (bezpieczeństwo), ale nie jest ono bezwzględnie wymagane.


Instrukcja E1, rozdział II, paragraf 11 (Sygnały dawane przez drużynę  
pociągową (Rp)), punkt 2:

"2.MASZYNISTA podaje następujące sygnały:

Sygnał Rp1 "Baczność"

Jeden długi ton gwizdawką lub syreną lokomotywy

Sygnał Rp1 "Baczność maszynista daje w następujących przypadkach:

a) po zatrzymaniu pociągu przed semaforem wjazdowym lub odstępowym  
wskazującym sygnał "Stój", wątpliwy lub nieoświetlony albo białe światło  
przy zbitym szkle sygnałowym z wyjątkiem semafora odstępowego blokady  
samoczynnej, jeżeli maszynista nie może porozumieć się z dyżurnym ruchu za  
pomocą środków łączności,

b) na wezwanie kierownika pociągu - przez odjazdem pociągu pasażerskiego  
zatrzymanego na szlaku,

c) przed każdym ruszeniem podczas pracy: pociągu roboczego, maszyny  
torowej i pojazdu pomocniczego dla ostrzeżenia robotników pracujących na  
torze lub obok niego,

d) przed wskaźnikami W6 i W6a, a ponadto podczas niekorzystnych warunków  
atmosferycznych - po minięciu wskaźnika W6a przy zbliżaniu się do  
przejazdu,

e) przed wskaźnikiem W7,

f) przed każdym ruszeniem lokomotywy w zakładzie taboru i przed wjazdem na  
obrotnicę,

g) dla ostrzeżenia osób znajdujących się na torach lub zbyt blisko toru,

h) we wszystkich przypadkach, gdy zachodzi potrzeba zwrócenia uwagi  
drużyny pociągowej oraz służby na szlaku i na stacjach,

i) przed każdym ruszeniem z miejsca pociągu towarowego z ludźmi.

j) przed każdym ruszeniem z postoju nie pilotowanego manewrującego pojazdu  
trakcyjnego, gdy jazda manewrowa odbywa się na polecenie dyżurnego ruchu  
(nastawniczego, zwrotniczego)."

Pozdrawiam,

  Maszynista
Gwoli ścisłości - maszynista to nie jest ani zawód ani stanowisko pracy.

Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2004 r. Nr 265. poz. 2644 z późn. zm) mamy między innymi następujące zawody w grupie 8:
8 OPERATORZY I MONTERZY MASZYN I URZĄDZEŃ
83 KIEROWCY I OPERATORZY POJAZDÓW
831 Maszyniści kolejowi, dyżurni ruchu i pokrewni
8311 Maszyniści kolejowi i metra
831101 Kierowca lokomotywy spalinowej o mocy do 300 KM
831102 Maszynista pojazdu trakcyjnego
831103 Maszynista taboru pasażerskiego metra
831104 Pomocnik maszynisty pojazdu trakcyjnego
831105 Kierowca drezyny i wózka motorowego
831106 Maszynista pomocniczych pojazdów kolejowych metra
831107 Maszynista wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do kolejowych robót budowlanych
831190 Pozostali maszyniści kolejowi i metra
8312 Dyżurni ruchu, manewrowi i pokrewni
831201 Dróżnik przejazdowy
831202 Dyżurny ruchu kolejowego
831203 Manewrowy
831204 Nastawniczy
831206 Operator pociągowy
831207 Rewident taboru kolejowego
831208 Zwrotniczy
831209 Dyspozytor ruchu metra
831210 Dyżurny ruchu i stacji metra
831211 Manewrowy metra
831212 Ustawiacz
831290 Pozostali dyżurni ruchu, manewrowi i pokrewni

Grupa 8. Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń
Grupa ta obejmuje zawody wymagające wiedzy, umiejętności i doświadczenia niezbędnych do prowadzenia pojazdów i innego sprzętu ruchomego, nadzorowania, kontroli i obserwacji pracy maszyn i urządzeń przemysłowych na miejscu lub przy pomocy zdalnego sterowania oraz do montowania produktów z komponentów według ścisłych norm i metod. Wykonywanie zadań wymaga głównie posiadania wiedzy i zrozumienia zasad funkcjonowania obsługiwanych urządzeń.
Opisy poszczególnych zawodów http://www.praca.gov.pl/index.php?page=klasyfikacja_zawodow
Opis zawodu Maszynista pojazdu trakcyjnego http://www.praca.gov.pl/index.php?page=klasyfikacja_zawodow&klasyfikacja_zawodow_id=19

W zakładzie pracy pracownik jest zatrudniany na stanowisku pracy, które powinno mieć nazwę taką samą jaka jest w wykazie zawodów i specjalności - załącznik do w/w rozporządzenia. Na przykład Maszynista pojazdu trakcyjnego. Wówczas to ocenę ryzyka zawodowego, badania, szkolenia itd., itp. wykonuje się zgodnie z postanowieniami obowiązujących w RP przepisów prawnych i innych, w tym również przepisów wewnętrznych na PKP.
  Stacja Raduň ve Slezsku
, czy jego gabaryty nie są zbyt małe do pełnienia tej funkcji

Hmm.... tak się bliżej przyjżeć to chyba faktycznie jest trochę za mały ten budynek na dyżurnego ruchu ,może zaadoptować to jako budynek dyżurnego ruchu pomocniczego
  Fotografowanie...

Wiele osob bardzo duzo wie. Ale moze jakies bardziej konkretne
pytania?


No ale, zeby zadac jakies "bardziej konkretne pytania" potrzebna jest
juz jakas wiedza.

ParrotS (i inni, ktorzy chca poczytac :)

1. Zaprowadz zeszyt, w ktorym bedziesz odnotowywal wszystko co znajdzie
sie na Twojej kliszy. Film po filmie zaznaczajac firme i czulosc (jezeli
ladnie Ci wyjda odbitki, to uzyj tego filmu kolejny raz. A jezeli trudno
Ci ocenic, czy wyszly ladnie to sprobuj roznych filmow i wybierz ten
najlepszy. Ja preferuje Fuji 200 caly rok.). Pisz w zeszycie: date,
numer loka, numer pociagu oraz miejsce (stacja lub szlak np. "Warszawa
Jeziorki - Warszawa Dawidy). Fachowo oczywiscie w kierunku jazdy
pociagu, czyli poc. W-wa - Radom bedzie mial podpis "W-wa Dawidy - W-wa
Jeziorki", a poc. Radom - W-wa: "W-wa Jeziorki - W-wa Dawidy". Zdjecia z
duzych stacji towarowych lub rozrzadowych najlepiej podpisac okregami
nastawczymi typu "Zajaczkowo Tczewskie ZTA, ZTB itd...". Po co to
opisywanie? Poczatkowo uznasz to za zmudna i nudna robote
przeszkadzajaca w robieniu fotek (po kazdym pociagu szukac dlugopisu),
ale po kilku filmach stwierdzisz "ta lokomotywe juz kiedys
fotografowalem". Tylko kiedy i gdzie? Druga sprawa - jezeli wysylasz
komus te fotke lub publikujesz w necie czy w jakims czasopismie nalezy
podac jak najdokladniejsze dane dotyczace zdjecia.

2. Zbieraj i skrupulatnie ukladaj negatywy! Najlepsze do tego sa duze
studenckie segregatory i wpinane w nie folie pergaminowe np. firmy
"Hama" - jest tam 7 miejsc na 7 paskow negatywu po 6 klatek. W kazdej
chwili mozna zobaczyc zawartosc negatywu poprzez spojrzenie na folie pod
swiatlo. WKLADAJ NEGATYWY DO FOLII chronologicznie - w takiej
kolejnosci, w jakiej robiles zdjecia! Bedzie Ci potem latwiej znalezc
negatyw do danej fotki. Aha - ukladajac zdjecia w kolejnosci wg klucza
daty bedziesz mial identyczna kolejnosc w albumie i w segregatorze z
negatywami, co jeszcze bardziej ulatwi odszukiwanie klatek!

Tyle biurokracji.

3. W terenie staraj sie nie chodzic i wymachiwac aparatem na szyi.
Wyjmuj go tylko do zrobienia zdjecia. Po pierwsze unikniesz komentarzy i
zaczepek ze strony kolejarzy, a po drugie bedziesz mniej narazony np. na
kradziez czy napad. Wyjatek jest wtedy, kiedy stoisz gdzies na odludziu
daleko od duzych stacji np. pomiedzy jakimis pipidowkami. Wtedy lepiej
miec aparat na szyi nawet jesli nie robisz zdjecia mijajacemu Cie
wlasnie pociagowi. W przeciwnym razie wzbudzisz niepotrzebnie
podejrzenia mechanika, ktory moze wezwac sok, albo dyzurnego ruchu
najblizszej stacji, bo np. pomysli, ze rzucasz kamieniami w pociagi.
Jezeli kogos to smieszy, to zapraszam do lektury okladki najnowszego
WOS-u dla terenu Zakladu Linii Kolejowych w Gorzowie Wlkp., Ostrowie
Wlkp. i Poznaniu (06.01.2002 - 31.01.2002): "Celem ograniczenia liczby
kradziezy lub dewastacji mienia kolejowego oraz wybrykow chuliganskich
(obrzucanie pociagu kamieniami, ukladanie przeszkod na torach), W
PRZYPADKU ZAUWAZENIA OSOB NIELETNICH LUB POSTRONNYCH NA TERENIE
KOLEJOWYM ALBO W JEGO POBLIZU, maszynista (kierowca pojazdu
pomocniczego) zobowiazany jest niezwlocznie poinformowac o powyzszym
dyzurnego ruchu najblizszego posterunku ruchu. Szczegolnie dotyczy do
nastepujacych lokalizacji: [wymienione szlaki].

4. Pamietaj o rozwadze! Lepiej czasami zrobic 2 zdjecia niz 3, ale nie
przewrocic sie o glowke szyny, nie wpasc do studzienki, nie potknac sie
o pednie albo inne tego typu nieszczescia...

5. Jezeli jest slonce staraj sie robic zdjecia majac je za plecami -
barwy beda duzo jaskrawsze i ogolny efekt bedzie duzo lepszy.

Wiecej nie moge sobie przypomniec. Pytaj smialo.

Remik

  Wypadek

| Nie wiemy, jakie byly relacje sluzbowe miedzy tymi osobami i ktora
popelnila blad.

Jesli np. wszystkie czynnosci zwiazane z przejazdem tych pociagow
wykonywala ta trzezwa, a ta pijana zajmowala sie czyms zupelnie
innym...

  MJ


http://www.rp.pl/artykul/2,206725_Zarzuty_dla_dyzurnych_ruchu_po_zder...
iagow_w_Katowicach.html

Zarzut spowodowania katastrofy w ruchu lądowym przedstawiła policja jednej z
dyżurnych ruchu zatrzymanych po piątkowym zderzeniu pociągów w Katowicach, w
którym ucierpiało kilkunastu pasażerów. Druga dyżurna jest podejrzana o
wykonywanie obowiązków służbowych po pijanemu.

W piątek ok. godz. 21.30 przy stacji Katowice-Ligota w tył pociągu relacji
Katowice-Bielsko-Biała-Żywiec uderzył Intercity, jadący do Bielska-Białej z
Warszawy. Krótko po kolizji pociągów było wiadomo, że doprowadził do niej
błąd ludzki - Intercity wpuszczono na tor, na którym stał już pociąg do
Bielska-Białej.

O zatrzymaniu dyżurnych ruchu oraz o tym, że jedna z nich miała ponad dwa
promile alkoholu policja informowała w sobotę rano. Po południu kobiety
usłyszały zarzuty.

- 34-letnia zatrzymana - ta, która była trzeźwa - jest podejrzana o
spowodowanie katastrofy, w której obrażenia doznało 17 osób. To ona
skierowała pociąg na tor, na którym stał już inny skład - powiedział rzecznik
katowickiej policji aspirant sztabowy Jacek Pytel.

Jej 49-letnia koleżanka nie miała żadnego wpływu na zaistnienie katastrofy.
Przedstawiono jej zarzut wykonywania obowiązków służbowych pod wpływem
alkoholu.

Pierwszej z kobiet może grozić nawet 10, a drugiej - pięć lat pozbawienia
wolności. W niedzielę staną przed prokuratorem, który zdecyduje o ewentualnym
zastosowaniu środków zapobiegawczych.

Dyrektor Zakładu Linii Kolejowych w Katowicach Karol Trzoński wyjaśnił, że
starsza kobieta - ta, która była pijana - to dyżurny ruchu pomocniczy, który
nie ma wpływu na urządzenia sterujące ruchem. Zapowiada, że kobieta zostanie
zwolniona dyscyplinarnie. Pracowała na kolei od 30 lat.

Odpowiedzialna za wypadek młodsza kobieta jest dyżurnym ruchu dysponującym. -
Tłumaczyła, że zagapiła się, chciała jak najszybciej wpuścić Intercity. Jej
obowiązkiem było jednak sprawdzenie czy tor jest wolny - powiedział Trzoński.

Także ta kobieta jest doświadczonym pracownikiem, na kolei jest zatrudniona
od ponad 10 lat, w nastawni w Ligocie pracuje ponad rok. Twierdzi, że nie
wyczuła od koleżanki woni alkoholu.

Jak już wcześniej informował Pytel, większość pasażerów rannych w zderzeniu
po udzieleniu pomocy zostało już zwolnionych do domu, na obserwacji w
szpitalach pozostało kilku poszkodowanych.

  Długa relacja z ŁŁŁ

----- Original Message -----
From: Piotr Falkowski <
 Zacząłem o świcie od nocnej rzeźni Szczecin-Terespol. Na Wschodnim w
Warszawie ma miejsce zmiana loka (siódemka na siódemkę) i odczepienie
salonki; pociąg był 25' opóźniony (to ponoć rzadkie), a wszystkie manewry
trwały dość długo, tak że pomimo polanowego 24-minutowego postoju
odjechaliśmy z opóżnieniem ciągle 25'. Ludzi tak średnio, tłum wysiądł
oczywiście na Centralnym. Teraz tylko pasażerowie do Siedlec


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/s/siedlce.shtml

 Zaraz za Białą Podlaską


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/b/biala_podl.shtml

Podlaską zaczynają się stacje pełniące funkcje
| pomocnicze dla Małaszewic. Pojawiają się jakieś boczne linie idące w las
z
widocznymi semaforami. To pewnie to jakieś tory łaczące do Małaszewic.
Wreszcie jest sama stacja. Naprawdę robi wrażenie swoją powierzchnią i
ilością torów. tory przestawcze niestety nie są widoczne. Ale można
zobaczyć wagony towarowe z całej Europy i chyba też Azji. Muszę tu jeszcze
przyjechać.


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/m/malaszewicze.shtml

 Zaraz zaczynają się równoległe do normalnych tory szerokie i po jednej
stacji wjeżdżamy do Terespola.


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/t/terespol.shtml

 dyżurni ruchu

PKP są z mniejszości narodowej, mają pewnie nawet jakieś orzełki na
czapkach mundurowych, ale trochę kłopotów im sprawia język polski. To samo
dotyczy też większości kolejarzy w Terespolu.


Przesadzasz. Chyba jesteś zza Wisły i dlatego Cię to razi.

Łuków to średniej wielkości stacja
węzłowa z trójkątem Siedlce-Pilawa.


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/lx/lukow.shtml

A poza tym Łuków to miasto sexu i biznesu.

 Na linii do Lublina zupełnie pusto.

 Rdzewieje i zarasta :-(((

Podobno jest mały ruch towarowy ale od strony południowej.


Z Lublina do Lubartowa, Parczewa i Radzynia

http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/l/lubartow.shtml
http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/p/parczew.shtml
http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/r/radzyn_podl.shtml

 Ja natomiast jadę tym razem do Dęblina. Szlak jest w trakcie remontu!
Stąd duże różnice w prędkości dla obu torów, np. 90 i 50. Trochę śmieszą
perony: niskie, krótkie, wąskie i drewniane - chyba z jakiś starych
podkładów.


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/k/krzywda.shtml
http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/l/leopoldow.shtml
http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/r/ryki.shtml

Stacja w Dęblinie wygląda mniej więcej tak

http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/d/deblin.shtml

        Radom
         
           
            /       ______
___________/___\____/______\______Pilawa
Lublin               /      
                    /        
                   |          
                   |          
                             
                               
                      \___________
                                   
                                   
                                      Łuków

Zatem mamy jadąc od strony Łukowa pętlę. I pociągi z tego korzystają, żeby
uniknąć zmiany czoła. W Dęblinie dziwi bardzo mały dworzec, prawie barak.


http://www.kolej.pl/tory/varia/baza/stacje/d/deblin.shtml

Po wyjściu nie wiadomo w ogóle, gdzie jest miasto - żadnego planu nie
widać.


Bo dworzec w Dęblinie jest daleko od miasta jak zwykle na wschodzie( jadąc p
ociągiem w stronę Lublina i Radomia przejeżdżamy pod wiaduktem i po lewej ma
my The City of Dęblin)

Uzupełnił linkami i pozdrawia
Aron

  BADANIA I UPRAWNIENIA OPERATORA KOPARKI
WYKAZ RODZAJÓW PRAC WYMAGAJĄCYCH szczególnEJ sprawnośCI psychofizycznEJ
1. Prace przy obsłudze suwnic sterowanych z kabiny i zdalnie sterowanych.
2. Prace przy obsłudze podnośników i platform hydraulicznych.
3. Prace przy obsłudze układnic magazynowych.
4. Prace przy obsłudze żurawi wieżowych i samojezdnych.
5. Prace operatorów samojezdnych ciężkich maszyn budowlanych i maszyn drogowych.
6. Prace przy obsłudze urządzeń mechanicznych, związanych z czynnościami wyburzeniowymi.
7. Prace operatorów pulpitów sterowniczych urządzeń technologicznych wielofunkcyjnych i wielozadaniowych.
8. Prace przy obsłudze urządzeń walcowniczych przy wprowadzaniu pasm do wykrojów walcowniczych przy użyciu narzędzi ręcznych.
9. Prace drużyn trakcyjnych oraz maszynistów - operatorów samojezdnych ciężkich maszyn torowych i kierowców drezyn motorowych.
10. Prace nastawniczego, ustawiacza i manewrowego na kolei i na zakładowych bocznicach kolejowych oraz prace dyżurnego ruchu na kolei.
11. Prace kierowców: autobusów, pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
12. Prace przy montażu i remoncie sieci trakcyjnych.
13. Prace przy liniach napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć.
14. Prace przy obsłudze urządzeń ciśnieniowych podlegających pełnemu dozorowi technicznemu.
15. Prace przy obsłudze instalacji chemicznych do produkcji gazów toksycznych lub tworzących mieszaniny wybuchowe z powietrzem.
16. Prace przy materiałach łatwo palnych, środkach toksycznych i materiałach biologicznie zakaźnych.
17. Prace przy wytwarzaniu, transportowaniu, wydawaniu i stosowaniu materiałów wybuchowych i samozapalnych.
18. Prace badawcze, doświadczalne i technologiczne, związane bezpośrednio z eksploatacją oraz obsługą ruchu reaktorów jądrowych, akceleratorów, generatorów neutronów, komór do produkcji źródeł promieniotwórczych.
19. Prace z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w pracowniach klasy I i II.
20. Prace związane ze stosowaniem promieniowania jonizującego do celów diagnostycznych i terapeutycznych w zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadków dotyczących ratowania życia ludzkiego.
21. Prace doświadczalne z nowymi rodzajami uzbrojenia i amunicji.
22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
23. Prace związane z oczyszczaniem terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.
24. Prace maszynisty maszyn wyciągowych, sygnalisty szybowego, operatora samojezdnych maszyn przodkowych, operatora pojazdów pozaprzodkowych i samojezdnych maszyn pomocniczych, maszynisty lokomotyw pod ziemią, rewidenta urządzeń wyciągowych - w podziemnych zakładach górniczych.
25. Prace maszynisty wiertniczego i operatora maszyn podstawowych - w odkrywkowych zakładach górniczych.
26. Prace mechanika i maszynisty wiertni, operatora i kierowcy agregatów cementacyjnych zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy i gazu - w zakładach górniczych wydobywających kopaliny metodą otworów wiertniczych i w zakładach wykonujących prace geologiczne.
27. Prace pilota morskiego.
28. Prace przy obsłudze znaków nawigacyjnych na wodzie.
29. Prace przy technicznej obsłudze wodowania statków.
30. Prace na wysokości na masztach i wieżach antenowych.
31. Prace na wiaduktach i mostach.
32. Prace pilota samolotowego, śmigłowcowego i szybowcowego, balonu wolnego i skoczka spadochronowego zawodowego.
33. Prace nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego w lotnictwie.
34. Prace kontrolera ruchu lotniczego.
35. Prace kaskadera filmowego.
36. Prace treserów dzikich zwierząt i akrobatów cyrkowych.
Na budowie to mu prawojazdy są niepotrzebne
  Badania - suwnicowy
Miało być suwnic:
ZAŁĄCZNIK

WYKAZ RODZAJÓW PRAC WYMAGAJĄCYCH SZCZEGÓLNEJ SPRAWNOŚCI PSYCHOFIZYCZNEJ

1. Prace przy obsłudze suwnic sterowanych z kabiny i zdalnie sterowanych.
2. Prace przy obsłudze podnośników i platform hydraulicznych.
3. Prace przy obsłudze układnic magazynowych.
4. Prace przy obsłudze żurawi wieżowych i samojezdnych.
5. Prace operatorów samojezdnych ciężkich maszyn budowlanych i maszyn drogowych.
6. Prace przy obsłudze urządzeń mechanicznych, związanych z czynnościami wyburzeniowymi.
7. Prace operatorów pulpitów sterowniczych urządzeń technologicznych wielofunkcyjnych i wielozadaniowych.
8. Prace przy obsłudze urządzeń walcowniczych przy wprowadzaniu pasm do wykrojów walcowniczych przy użyciu narzędzi ręcznych.
9. Prace drużyn trakcyjnych oraz maszynistów - operatorów samojezdnych ciężkich maszyn torowych i kierowców drezyn motorowych.
10. Prace nastawniczego, ustawiacza i manewrowego na kolei i na zakładowych bocznicach kolejowych oraz prace dyżurnego ruchu na kolei.
11. Prace kierowców: autobusów, pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
12. Prace przy montażu i remoncie sieci trakcyjnych.
13. Prace przy liniach napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć.
14. Prace przy obsłudze urządzeń ciśnieniowych podlegających pełnemu dozorowi technicznemu.
15. Prace przy obsłudze instalacji chemicznych do produkcji gazów toksycznych lub tworzących mieszaniny wybuchowe z powietrzem.
16. Prace przy materiałach łatwo palnych, środkach toksycznych i materiałach biologicznie zakaźnych.
17. Prace przy wytwarzaniu, transportowaniu, wydawaniu i stosowaniu materiałów wybuchowych i samozapalnych.
18. Prace badawcze, doświadczalne i technologiczne, związane bezpośrednio z eksploatacją oraz obsługą ruchu reaktorów jądrowych, akceleratorów, generatorów neutronów, komór do produkcji źródeł promieniotwórczych.
19. Prace z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w pracowniach klasy I i II.
20. Prace związane ze stosowaniem promieniowania jonizującego do celów diagnostycznych i terapeutycznych w zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadków dotyczących ratowania życia ludzkiego.
21. Prace doświadczalne z nowymi rodzajami uzbrojenia i amunicji.
22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
23. Prace związane z oczyszczaniem terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.
24. Prace maszynisty maszyn wyciągowych, sygnalisty szybowego, operatora samojezdnych maszyn przodkowych, operatora pojazdów pozaprzodkowych i samojezdnych maszyn pomocniczych, maszynisty lokomotyw pod ziemią, rewidenta urządzeń wyciągowych - w podziemnych zakładach górniczych.
25. Prace maszynisty wiertniczego i operatora maszyn podstawowych - w odkrywkowych zakładach górniczych.
26. Prace mechanika i maszynisty wiertni, operatora i kierowcy agregatów cementacyjnych zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy i gazu - w zakładach górniczych wydobywających kopaliny metodą otworów wiertniczych i w zakładach wykonujących prace geologiczne.
27. Prace pilota morskiego.
28. Prace przy obsłudze znaków nawigacyjnych na wodzie.
29. Prace przy technicznej obsłudze wodowania statków.
30. Prace na wysokości na masztach i wieżach antenowych.
31. Prace na wiaduktach i mostach.
32. Prace pilota samolotowego, śmigłowcowego i szybowcowego, balonu wolnego i skoczka spadochronowego zawodowego.
33. Prace nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego w lotnictwie.
34. Prace kontrolera ruchu lotniczego.
35. Prace kaskadera filmowego.
36. Prace treserów dzikich zwierząt i akrobatów cyrkowych
  czy to praca na wysokości??
psychotechnicznych???
Znam tylko psychofizyczne
WYKAZ RODZAJÓW PRAC WYMAGAJĄCYCH szczególnEJ sprawnośCI psychofizycznEJ
1. Prace przy obsłudze suwnic sterowanych z kabiny i zdalnie sterowanych.
2. Prace przy obsłudze podnośników i platform hydraulicznych.
3. Prace przy obsłudze układnic magazynowych.
4. Prace przy obsłudze żurawi wieżowych i samojezdnych.
5. Prace operatorów samojezdnych ciężkich maszyn budowlanych i maszyn drogowych.
6. Prace przy obsłudze urządzeń mechanicznych, związanych z czynnościami wyburzeniowymi.
7. Prace operatorów pulpitów sterowniczych urządzeń technologicznych wielofunkcyjnych i wielozadaniowych.
8. Prace przy obsłudze urządzeń walcowniczych przy wprowadzaniu pasm do wykrojów walcowniczych przy użyciu narzędzi ręcznych.
9. Prace drużyn trakcyjnych oraz maszynistów - operatorów samojezdnych ciężkich maszyn torowych i kierowców drezyn motorowych.
10. Prace nastawniczego, ustawiacza i manewrowego na kolei i na zakładowych bocznicach kolejowych oraz prace dyżurnego ruchu na kolei.
11. Prace kierowców: autobusów, pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
12. Prace przy montażu i remoncie sieci trakcyjnych.
13. Prace przy liniach napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć.
14. Prace przy obsłudze urządzeń ciśnieniowych podlegających pełnemu dozorowi technicznemu.
15. Prace przy obsłudze instalacji chemicznych do produkcji gazów toksycznych lub tworzących mieszaniny wybuchowe z powietrzem.
16. Prace przy materiałach łatwo palnych, środkach toksycznych i materiałach biologicznie zakaźnych.
17. Prace przy wytwarzaniu, transportowaniu, wydawaniu i stosowaniu materiałów wybuchowych i samozapalnych.
18. Prace badawcze, doświadczalne i technologiczne, związane bezpośrednio z eksploatacją oraz obsługą ruchu reaktorów jądrowych, akceleratorów, generatorów neutronów, komór do produkcji źródeł promieniotwórczych.
19. Prace z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w pracowniach klasy I i II.
20. Prace związane ze stosowaniem promieniowania jonizującego do celów diagnostycznych i terapeutycznych w zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadków dotyczących ratowania życia ludzkiego.
21. Prace doświadczalne z nowymi rodzajami uzbrojenia i amunicji.
22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
23. Prace związane z oczyszczaniem terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.
24. Prace maszynisty maszyn wyciągowych, sygnalisty szybowego, operatora samojezdnych maszyn przodkowych, operatora pojazdów pozaprzodkowych i samojezdnych maszyn pomocniczych, maszynisty lokomotyw pod ziemią, rewidenta urządzeń wyciągowych - w podziemnych zakładach górniczych.
25. Prace maszynisty wiertniczego i operatora maszyn podstawowych - w odkrywkowych zakładach górniczych.
26. Prace mechanika i maszynisty wiertni, operatora i kierowcy agregatów cementacyjnych zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy i gazu - w zakładach górniczych wydobywających kopaliny metodą otworów wiertniczych i w zakładach wykonujących prace geologiczne.
27. Prace pilota morskiego.
28. Prace przy obsłudze znaków nawigacyjnych na wodzie.
29. Prace przy technicznej obsłudze wodowania statków.
30. Prace na wysokości na masztach i wieżach antenowych.
31. Prace na wiaduktach i mostach.
32. Prace pilota samolotowego, śmigłowcowego i szybowcowego, balonu wolnego i skoczka spadochronowego zawodowego.
33. Prace nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego w lotnictwie.
34. Prace kontrolera ruchu lotniczego.
35. Prace kaskadera filmowego.
  Badania lekarskie i psychologiczne na suwnice kat II S
Załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. (poz. 287)

WYKAZ RODZAJÓW PRAC WYMAGAJĄCYCH SZCZEGÓLNEJ SPRAWNOŚCI PSYCHOFIZYCZNEJ

1. Prace przy obsłudze suwnic sterowanych z kabiny i zdalnie sterowanych.

2. Prace przy obsłudze podnośników i platform hydraulicznych.

3. Prace przy obsłudze układnic magazynowych.

4. Prace przy obsłudze żurawi wieżowych i samojezdnych.

5. Prace operatorów samojezdnych ciężkich maszyn budowlanych i maszyn drogowych.

6. Prace przy obsłudze urządzeń mechanicznych, związanych z czynnościami wyburzeniowymi.

7. Prace operatorów pulpitów sterowniczych urządzeń technologicznych wielofunkcyjnych i wielozadaniowych.

8. Prace przy obsłudze urządzeń walcowniczych przy wprowadzaniu pasm do wykrojów walcowniczych przy użyciu narzędzi ręcznych.

9. Prace drużyn trakcyjnych oraz maszynistów - operatorów samojezdnych ciężkich maszyn torowych i kierowców drezyn motorowych.

10. Prace nastawniczego, ustawiacza i manewrowego na kolei i na zakładowych bocznicach kolejowych oraz prace dyżurnego ruchu na kolei.

11. Prace kierowców: autobusów, pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów.

12. Prace przy montażu i remoncie sieci trakcyjnych.

13. Prace przy liniach napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć.

14. Prace przy obsłudze urządzeń ciśnieniowych podlegających pełnemu dozorowi technicznemu.

15. Prace przy obsłudze instalacji chemicznych do produkcji gazów toksycznych lub tworzących mieszaniny wybuchowe z powietrzem.

16. Prace przy materiałach łatwo palnych, środkach toksycznych i materiałach biologicznie zakaźnych.

17. Prace przy wytwarzaniu, transportowaniu, wydawaniu i stosowaniu materiałów wybuchowych i samozapalnych.

18. Prace badawcze, doświadczalne i technologiczne, związane bezpośrednio z eksploatacją oraz obsługą ruchu reaktorów jądrowych, akceleratorów, generatorów neutronów, komór do produkcji źródeł promieniotwórczych.

19. Prace z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w pracowniach klasy I i II.

20. Prace związane ze stosowaniem promieniowania jonizującego do celów diagnostycznych i terapeutycznych w zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadków dotyczących ratowania życia ludzkiego.

21. Prace doświadczalne z nowymi rodzajami uzbrojenia i amunicji.

22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.

23. Prace związane z oczyszczaniem terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.

24. Prace maszynisty maszyn wyciągowych, sygnalisty szybowego, operatora samojezdnych maszyn przodkowych, operatora pojazdów pozaprzodkowych i samojezdnych maszyn pomocniczych, maszynisty lokomotyw pod ziemią, rewidenta urządzeń wyciągowych - w podziemnych zakładach górniczych.

25. Prace maszynisty wiertniczego i operatora maszyn podstawowych - w odkrywkowych zakładach górniczych.

26. Prace mechanika i maszynisty wiertni, operatora i kierowcy agregatów cementacyjnych zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy i gazu - w zakładach górniczych wydobywających kopaliny metodą otworów wiertniczych i w zakładach wykonujących prace geologiczne.

27. Prace pilota morskiego.

28. Prace przy obsłudze znaków nawigacyjnych na wodzie.

29. Prace przy technicznej obsłudze wodowania statków.

30. Prace na wysokości na masztach i wieżach antenowych.

31. Prace na wiaduktach i mostach.

32. Prace pilota samolotowego, śmigłowcowego i szybowcowego, balonu wolnego i skoczka spadochronowego zawodowego.

33. Prace nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego w lotnictwie.

34. Prace kontrolera ruchu lotniczego.

35. Prace kaskadera filmowego.

36. Prace treserów dzikich zwierząt i akrobatów cyrkowych.
  Badania psychologiczne kto musi je miec ????
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 28 maja 1996 r.

w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej.

(Dz. U. z dnia 1 czerwca 1996 r.)

Na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Ustala się rodzaje prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej.
2. Wykaz prac, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 czerwca 1996 r.

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ RODZAJÓW PRAC WYMAGAJĄCYCH SZCZEGÓLNEJ SPRAWNOŚCI PSYCHOFIZYCZNEJ

1. Prace przy obsłudze suwnic sterowanych z kabiny i zdalnie sterowanych.
2. Prace przy obsłudze podnośników i platform hydraulicznych.
3. Prace przy obsłudze układnic magazynowych.
4. Prace przy obsłudze żurawi wieżowych i samojezdnych.
5. Prace operatorów samojezdnych ciężkich maszyn budowlanych i maszyn drogowych.
6. Prace przy obsłudze urządzeń mechanicznych, związanych z czynnościami wyburzeniowymi.
7. Prace operatorów pulpitów sterowniczych urządzeń technologicznych wielofunkcyjnych i wielozadaniowych.
8. Prace przy obsłudze urządzeń walcowniczych przy wprowadzaniu pasm do wykrojów walcowniczych przy użyciu narzędzi ręcznych.
9. Prace drużyn trakcyjnych oraz maszynistów - operatorów samojezdnych ciężkich maszyn torowych i kierowców drezyn motorowych.
10. Prace nastawniczego, ustawiacza i manewrowego na kolei i na zakładowych bocznicach kolejowych oraz prace dyżurnego ruchu na kolei.
11. Prace kierowców: autobusów, pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
12. Prace przy montażu i remoncie sieci trakcyjnych.
13. Prace przy liniach napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć.
14. Prace przy obsłudze urządzeń ciśnieniowych podlegających pełnemu dozorowi technicznemu.
15. Prace przy obsłudze instalacji chemicznych do produkcji gazów toksycznych lub tworzących mieszaniny wybuchowe z powietrzem.
16. Prace przy materiałach łatwo palnych, środkach toksycznych i materiałach biologicznie zakaźnych.
17. Prace przy wytwarzaniu, transportowaniu, wydawaniu i stosowaniu materiałów wybuchowych i samozapalnych.
18. Prace badawcze, doświadczalne i technologiczne, związane bezpośrednio z eksploatacją oraz obsługą ruchu reaktorów jądrowych, akceleratorów, generatorów neutronów, komór do produkcji źródeł promieniotwórczych.
19. Prace z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w pracowniach klasy I i II.
20. Prace związane ze stosowaniem promieniowania jonizującego do celów diagnostycznych i terapeutycznych w zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadków dotyczących ratowania życia ludzkiego.
21. Prace doświadczalne z nowymi rodzajami uzbrojenia i amunicji.
22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
23. Prace związane z oczyszczaniem terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.
24. Prace maszynisty maszyn wyciągowych, sygnalisty szybowego, operatora samojezdnych maszyn przodkowych, operatora pojazdów pozaprzodkowych i samojezdnych maszyn pomocniczych, maszynisty lokomotyw pod ziemią, rewidenta urządzeń wyciągowych - w podziemnych zakładach górniczych.
25. Prace maszynisty wiertniczego i operatora maszyn podstawowych - w odkrywkowych zakładach górniczych.
26. Prace mechanika i maszynisty wiertni, operatora i kierowcy agregatów cementacyjnych zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia ropy i gazu - w zakładach górniczych wydobywających kopaliny metodą otworów wiertniczych i w zakładach wykonujących prace geologiczne.
27. Prace pilota morskiego.
28. Prace przy obsłudze znaków nawigacyjnych na wodzie.
29. Prace przy technicznej obsłudze wodowania statków.
30. Prace na wysokości na masztach i wieżach antenowych.
31. Prace na wiaduktach i mostach.
32. Prace pilota samolotowego, śmigłowcowego i szybowcowego, balonu wolnego i skoczka spadochronowego zawodowego.
33. Prace nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego w lotnictwie.
34. Prace kontrolera ruchu lotniczego.
35. Prace kaskadera filmowego.
36. Prace treserów dzikich zwierząt i akrobatów cyrkowych.
  prośba o wyjaśnienie
Instrukcja R1 o prowadzeniu ruchu pociągów:

§ 37
Prowadzenie dokumentów pociągowych

1. Raport z jazdy należy prowadzić według zasad ustalonych w instrukcji pracy
drużyn konduktorskich H &#8211;21.
2. Raport z jazdy powinien być dokładnym i zgodnym z rzeczywistością obrazem
jazdy i pracy pociągu na całej drodze jego kursowania.
3. Raport z jazdy prowadzi kierownik pociągu.
 W pociągu bez obsady kierownika pociągu (ust.1) maszynista obowiązany jest
rejestrować w wykazie pracy pojazdów i drużyn trakcyjnych opóźnienia pociągu i
inne nieprawidłowości podczas jazdy, które byłyby przedmiotem wpisu do raportu
z jazdy, a także załączyć do tego wykazu otrzymane karty próby hamulca, pisemne
polecenia, zezwolenia i informacje otrzymane od dyżurnych ruchu i inne nie
podlegające przekazaniu stacji.
4. Raport z jazdy wraz z załącznikami należy przekazywać zgodnie z
postanowieniami instrukcji pracy drużyn konduktorskich H &#8211; 21.
5. Zmiana kierownika pociągu lub maszynisty nie powoduje zmiany raportu z jazdy

Instrukcja H-21 o pracy druzyn konduktorskich:

§ 28. Prowadzenie raportu z jazdy

1. Raport z jazdy (wzór nr 3) jest dokumentem szczegółowo przedstawiającym
rzeczywisty obraz pracy pociągu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących
jeździe pociągu.

2. Raport z jazdy stanowi podstawę do obliczania czasu jazdy i odchyleń od
rozkładowego czasu jazdy.

3. Raport z jazdy służy do ustaleń wszelkich zmian w składzie pociągu, wypadków
i wydarzeń podczas jazdy, postojów oraz kontroli przebiegu pociągu i
lokomotywy.

4. Raport z jazdy jest dowodem w dochodzeniach służbowych i w postępowaniach
prowadzonych przez prokuraturę i policję.

5. Raport z jazdy należy prowadzić oddzielnie na jednym formularzu dla każdego
pociągu z obsadą kierownika poc. z całego przejazdu do stacji końcowej jego
biegu z zastrzeżeniem ust. 6.

6. Raportu z jazdy nie prowadzi się w pociągach pasażerskich regionalnych
zestawionych:
a) z elektrycznych zespołów trakcyjnych,
b) z elektrycznych wagonów silnikowych,
c) ze spalinowych autobusów szynowych,
d) prowadzonych wagonem spalinowym.

7. Na tym samym formularzu można prowadzić w ciągu doby przebieg kilku pociągów
(wahadłowych) kursujących na niewielkich odcinkach.
Jako pociągi wahadłowe w ruchu pasażerskim należy rozumieć lokalne pociągi
pasażerskie przewożące podróżnych pomiędzy stałymi stacjami tym samym składem
pociągu. W zależności od liczby stacji, pomiędzy którymi kursuje skład pociągu
wahadłowego oraz sposobu obiegu, wahadła dzielą się na:
1) klasyczne - kursujące pomiędzy dwoma stałymi stacjami,
2) pierścieniowe - kursujące pomiędzy stałą liczbą stacji (powyżej dwóch),
3) operatywne - kursujące pomiędzy różnymi stacjami na sieci PKP, w zależności
od potrzeb.
Dla każdego wahadła powinna być wyznaczona stała stacja zdawania raportu z
jazdy, określona w stosownym dodatku do służbowego rozkładu jazdy pociągów.

8. Zmiana drużyny konduktorskiej, trakcyjnej lub któregokolwiek z jej członków
w stacji pośredniej pociągu wahadłowego nie powoduje konieczności prowadzenia
nowego raportu z jazdy.

9. W raporcie z jazdy wszystkie rubryki należy wypełniać zgodnie ze stanem
faktycznym, dokładnie i starannie długopisem. W razie pomyłki, błędny zapis
należy przekreślić tak, aby go można było odczytać i obok albo pod nim
zamieścić nowy zapis właściwy, potwierdzając dokonanie zmiany własnoręcznym
podpisem.

10. Raport z jazdy wypełnia się wpisując:
1) w działce A:
a) rodzaj pociągu według oznaczenia podanego w służbowym rozkładzie jazdy, b)
numer pociągu,
c) rok, miesiąc i dzień wyjazdu pociągu,
d) nazwę stacji, od której rozpoczyna się i kończy prowadzenie raportu z jazdy.
Następne wiersze działki A wypełnia się wówczas, gdy ten sam skład pociągu
otrzymuje inny numer lub rodzaj pociągu,
2) w działce B zawierającej dane o pojazdach trakcyjnych i drużynie trakcyjnej:
a) serie i numery pojazdów trakcyjnych,
b) nazwiska i imiona maszynistów, pomocników maszynistów ich macierzysty zakład
taboru oraz nazwy stacji między którymi drużyna trakcyjna obsługuje pociąg,
3) w działce C zawierającej dane o składzie drużyny konduktorskiej:
a) nazwisko i imię każdego pracownika drużyny konduktorskiej,
b) rodzaj czynności wykonywanych w pociągu,
c) nazwę jednostki macierzystej każdego pracownika,
d) nazwy stacji, pomiędzy którymi każdy z pracowników obsługuje pociąg,
4) w działce D wpisuje się dyspozycje wagonowe oraz informacje o rezerwacji
itp.
5) działkę E zawierającą dane o czasie jazdy, zmianie składu i okolicznościach
towarzyszących jeździe pociągu prowadzi kierownik pociągu wpisując:
a) w rubryce 1- nazwę stacji początkowej i końcowej, od której rozpoczyna się i
w której kończy się prowadzenie raportu z jazdy.
Nazwy pośrednich posterunków ruchu i punktów eksploatacyjnych wpisuje się
wówczas, gdy na nich powstały odchylenia od rozkładowych czasów jazdy lub
postojów, albo gdy nastąpiła zmiana obciążenia pociągu, względnie, gdy dokonano
na posterunku ruchu krzyżowań pociągów, zmiany masy brutto, wręczono rozkazy
szczególne, zmiany drużyny pociągowej, miejsc nieplanowanego postoju itp.,
b) w rubrykach 2-8 - odpowiednio:
- czas jazdy wg zegarka od miejsca wymienionego w rubryce 1, - czas przyjazdu
pociągu do miejsca zatrzymania,
- czas postoju w tym miejscu, - czas odjazdu w dalszą drogę,
- ilość minut, o jaką w porównaniu z rozkładem jazdy został skrócony lub
zwiększony czas jazdy na danym szlaku,
- czas postoju w miejscu zatrzymania w przypadku gdy nastąpiło odchylenie od
obowiązującego rozkładu jazdy,
- gdy pociąg przybył na końcową stację prowadzenia raportu z jazdy itp.; c) w
rubryce 9 - w postaci ułamka
(ilość wagonów /ilość osi obliczeniowych) w składzie pociągu,
d) w rubryce 10 - na podstawie wykazu wagonów w składzie pociągu masę całego
pociągu brutto w tonach, z dokładnością do jednej tony,
e) w rubryce 11 - na podstawie obliczeń zgodnie z postanowieniami przepisów
ruchu R 1, masę hamującą w tonach w postaci ułamka:
(masa hamująca wymagana/masa hamująca rzeczywista)
f) w rubryce 12 - wręczone rozkazy szczególne za pomocą skrótów:
- zawiadomienia - literą Z,
- rozkazy szczególne literami O,S,N, N-rob,P, względnie K dla kolei dojazdowych.
Szczegółowe zasady wydawania rozkazów szczególnych regulują postanowienia
przepisów ruchu R 1,
g) w rubryce 13 - przyczyny opóźnień pociągu w stacji początkowej i końcowej
prowadzenia raportu z jazdy, w stacjach pośrednich oraz inne uwagi, dotyczące
przyczyny powstałego opóźnienia.
W rubryce 14 dyżurny ruchu czytelnym podpisem, i stemplem identyfikacyjnym
potwierdza wiarygodność dokonanych w raporcie z jazdy zapisów i fakt trwałego
umocowania przez kierownika poc. wszystkich załączników do raportu z jazdy.
Dokonane przez kierownika poc. zapisy w działce E raportu z jazdy powinny być
zgodne z analogicznymi zapisami w wykazie pracy pojazdów i drużyn trakcyjnych
oraz wykazie wyjazdów drużyny konduktorskiej.
6) załączniki do raportu z jazdy stanowią: a) wykaz wagonów w składzie pociągu,
b) wykaz wagonów odczepionych (doczepionych), c) karta próby hamulca,
d) pisemne powiadomienia i polecenia otrzymane przez kierownika poc. (np.
rozkazy szczególne)
e) inne załączniki wynikające z odrębnych przepisów,
7) wszystkie załączniki do raportu z jazdy kierownik poc. powinien uporządkować
i trwale połączyć z raportem z jazdy w miejscu na to przeznaczonym i oddać
dyżurnemu ruchu lub wyznaczonemu pracownikowi na stacji końcowej,
8) działkę F wypełnia rewident wagonów (inny wyznaczony pracownik) który
dokonuje próby hamulca oraz innych oględzin technicznych, odnotowując w niej
fakt przeprowadzenia:
a) próby działania hamulca zespolonego,
b) oględzin technicznych wagonów,
c) innych czynności.
Adnotacje muszą być potwierdzone własnoręcznym podpisem i pieczątką
identyfikacyjną,
9) działka G służy do wpisywania uwag osób upoważnionych do przeprowadzania
kontroli w pociągu,
10) w działce H dyżurny ruchu wpisuje nazwiska, imiona, stanowiska służbowe i
jednostki macierzyste pracowników kolejowych odbywających przejazdy służbowe. W
razie nie wypełnienia tej działki przez dyżurnego ruchu, stosownych adnotacji
dokonuje kierownik pociągu, który wpisuje również do tej rubryki personel
pomocniczy wykonujący czynności służbowe w pociągu,
11) w działce I kierownik poc. wpisuje adnotacje o zauważonych podczas jazdy
niedokładnościach jak np. defekcie pojazdu trakcyjnego, uszkodzeniu wagonów
itp. W działce tej kierownik poc. wymienia wszystkie załączniki dołączone do
niniejszego raportu z jazdy.
Na kolejach dojazdowych w działce I kierownik pociągu wpisuje otrzymane od
dyżurnego ruchu telefoniczne polecenia.
W razie wpisania uwag dotyczących służby taboru, potwierdza je czytelnym
podpisem maszynista pojazdu trakcyjnego,
12) w działce J kierownik pociągu czytelnym podpisem i odciskiem pieczątki
identyfikacyjnej potwierdza wiarygodność zapisów.

11. Za prawidłowe prowadzenie raportu z jazdy oraz kompletność wszystkich
załączników ponoszą odpowiedzialność służbową pracownicy, którzy prowadzą
raport z jazdy, a za zapisy wnoszone do raportu z jazdy przez inne osoby,
pracownicy, którzy zapisy te zamieszczają.

12. Prawo wglądu do raportów z jazdy przysługuje:
1) naczelnikom sekcji i dyżurnym ruchu każdej stacji (odcinka) przez który
przejeżdża pociąg, starszym kontrolerom i kontrolerom oraz starszym
instruktorom i instruktorom przewozów d/s ruchowych i d/s pasażerskich oraz d/s
towarowych, (raporty z jazdy pociągów towarowych oraz pociągów towarowo-
osobowych), a ...

więcej »

  Długa relacja z ŁŁŁ

 A ja korzystając z przypadkowo wolnego dnia odbyłem wycieczkę
jednodniową, okrężną i kolejową. Zaplanowana trasa ma w przybliżeniu
kształt trójkąta o bokach w Łowiczu, Łukowie i Łodzi z przedłużeniem
jednego z boków o odcinek Łuków-Terespol. W każdym razie dla mnie to
trójkąt ŁŁŁ.

 Zacząłem o świcie od nocnej rzeźni Szczecin-Terespol. Na Wschodnim w
Warszawie ma miejsce zmiana loka (siódemka na siódemkę) i odczepienie
salonki; pociąg był 25' opóźniony (to ponoć rzadkie), a wszystkie manewry
trwały dość długo, tak że pomimo polanowego 24-minutowego postoju
odjechaliśmy z opóżnieniem ciągle 25'. Ludzi tak średnio, tłum wysiądł
oczywiście na Centralnym. Teraz tylko pasażerowie do Siedlec, Łukowa i
Białej Podlaskiej. Zresztą dość dużo ludzi wsiada na ten pociąg w
Warszawie. Po drodze coraz bardziej widać, że to Polska "B". To wrażenie
na pewno by się spotęgowało, gdyby pociąg jechał w porze dziennej od
Poznania. Za Siedlcami pociąg jest już prawie pusty. Zaczynają być
widoczni pasażerowie ze wschodu jadący oczywiście do końca i dalej do
Brześcia. Przypominam sobie zaraz, że ten pociąg kiedyś był bezpośrednio
do Brześcia. Teraz tylko wagony i to odczepiane w Warszawie.

 Zaraz za Białą Podlaską Podlaską zaczynają się stacje pełniące funkcje
pomocnicze dla Małaszewic. Pojawiają się jakieś boczne linie idące w las z
widocznymi semaforami. To pewnie to jakieś tory łaczące do Małaszewic.
Wreszcie jest sama stacja. Naprawdę robi wrażenie swoją powierzchnią i
ilością torów. tory przestawcze niestety nie są widoczne. Ale można
zobaczyć wagony towarowe z całej Europy i chyba też Azji. Muszę tu jeszcze
przyjechać.

 Zaraz zaczynają się równoległe do normalnych tory szerokie i po jednej
stacji wjeżdżamy do Terespola. Ze stacji na wschód odchodzą dwie pary
torów: jedna do stacji "Brest' Centralnij" - ruch pasażerski, a druga na
"Brest' Severnij" (Północny) - ruch towarowy. W każdej parze tory:
normalny (dyżurna mówi: wąski) i szeroki. Na dwu mostach na Bugu tory te
wchodzą na siebie (są trzy szyny), ale tam nie wolno się zbliżać - granica
cywilizacji musi być dobrze strzeżona. Zapowiadanie z Białorusinami odbywa
się z ich strony po rosyjsku a z naszej po białorusku, bo dyżurni ruchu
PKP są z mniejszości narodowej, mają pewnie nawet jakieś orzełki na
czapkach mundurowych, ale trochę kłopotów im sprawia język polski. To samo
dotyczy też większości kolejarzy w Terespolu. W obu dziennikach ruchu (czy
ksiązkach przebiegów) zapisuje się czas wschodnoeuropejski (zimą) lub
moskiewski (latem). Ja rozmawiałem z kolejarzami po rosyjsku (mówili, że
gadam jak poeta - widać język rosyjski to dla nich tyle co literacki) i
całkiem dobrze to szło, tyle że oni znają lepiej terminologię kolejniczą
(łatwy konkurs: co to jest 'svichnutnik'?).

 Już kończę tę dygresję. Dodam tylko, że na stacji dominują tamary
pracujące najczęściej podwójnie. W ruchu pasażerskim manewry robi siódemka
pociągowa. Ciekawy jest też tunel na peron wyspowy w Terespolu. Jest
przedzielony wzdłuż ścianką na pół i z każdej połowy wychodzi się
oddzielnie na jedną stronę. Również wzdłuż peronu jest płot, ale to na
stacjach granicznych normalne.

dość mocno (80% miejsc siedzących). W Białej Podlaskiej mijanie z Vltawą z
Pragi. Widać, że to linia o dużym znaczeniu lokalnym i trudno mówić o
jednym strumienu ruchu: ludzie cały czas wsiadają i wysiadają, perony są
pełne, aż dziw bierze, że tak zapuszczone (zniszczone zadaszenia, trawa,
ledwo widoczne tablice z nazwami). Łuków to średniej wielkości stacja
węzłowa z trójkątem Siedlce-Pilawa. Na linii do Lublina zupełnie pusto.
Podobno jest mały ruch towarowy ale od strony południowej. Ale mimo tego
Łuków jest ważną stacją dla ruchu towarowego głównie ze względu na pracę
manewrową. Jeśli chodzi o pociągi pasażerskie to jest ich dużo do Siedlec
i dużo z Siedlec do Warszawy ale mało bezpośrednio do Warszawy. To chyba
dlatego, że do Siedlec jeździ jeden człon a do Warszawy dwa (do tego
czerwone). Ale tak czy inaczej trzeba się przesiadać w Siedlacach.

 Ja natomiast jadę tym razem do Dęblina. Szlak jest w trakcie remontu!
Stąd duże różnice w prędkości dla obu torów, np. 90 i 50. Trochę śmieszą
perony: niskie, krótkie, wąskie i drewniane - chyba z jakiś starych
podkładów. Stacja w Dęblinie wygląda mniej więcej tak (ustaw czciąkę o
stałej szerokości):

        Radom
         
           
            /       ______
___________/___\____/______\______Pilawa
Lublin               /      
                    /        
                   |          
                   |          
                             
                               
                      \___________
                                   
                                   
                                      Łuków

Zatem mamy jadąc od strony Łukowa pętlę. I pociągi z tego korzystają, żeby
uniknąć zmiany czoła. W Dęblinie dziwi bardzo mały dworzec, prawie barak.
Po wyjściu nie wiadomo w ogóle, gdzie jest miasto - żadnego planu nie
widać.

 Wyjeżdżam w stronę Radomia. Pociąg wjeżdża na strategiczny most na Wiśle
a potem prawie do Radomia widać cały cas jakieś boczne odgałezienia:
bocznice i nie tylko. Na mapach jest tu kilka linii bocznych. Z tak
pobieżnego oglądu jaki jest możliwy z jadącego pociągu trudno ocenić, czy
się te szlaki jakoś używa. Zresztą ściemnia się właśnie i widać coraz
gorzej.

 W Radomiu zaskoczenie. Okazuje się, że mój pociąg, który miał być do
Tomaszowa jest do Koluszek, więc nie muszę się przesiadać. Nie wiem, kiedy
nastąpiło połączenie dwu relacji. Jest to w każdym razie bardzo korzystne.
Podobno dużo ludzi się przesiadało w Tomaszowie do Koluszek, a były tylko
2 minuty. Przy wyjeżdzie z Radomia znowu trójkąt, tym razem z linią
krakowską: jest on dosyć duży, a raczej łącznica jest oddalona i widać ją
po paru przystankach osobowych. Po drodze zwracają uwagę połączenia z CMK
i wiadukt samej magistrali (przechodzi górą). Te łącznice wykorzystuje się
dość intensywnie dla lokomotyw i jednostek luzem, ekspresu KRAKOWIANKA
(mijamy go akurat zaraz za Tomaszowem) i całkiem sporej ilości pociągów
towarowych na CMK. W Idzikowicach następują planowe wymiany drużyn i
lokomotyw do tych pociągów.

 W Koluszkach łapię dość nietypowy pociąg relacji Koluszki - Łódź Kaliska.
Po pierwsze jest to formalnie pociąg służbowy (tak mówią wszyscy kolejarze
i srj), po drugie jest wymieniony w cegle i rozkładach ściennych, po
trzecie jedzie przez Olechów, ale wg cegły sie w Olechowie nie zatrzymuje.
W rzecywistości zatrzymuje się w Olechowie nawet trzy razy na jakiś małych
przystankach dla pracowników po drodze. Można zobaczyć perony
wykorzystywane tylko raz na dobę - właśnie przez pasażerów mojego pociągu.
Po drodze oglądam z daleka stację Łódź Olechów. Rozwiązanie całego węzła w
widłach dwóch linii ze stacją rozrządową i lokomotywownią jest dosyć
ciekawe. Z planu miasta wynika, że można tam się dostać dość łatwo
autobusem i pieszo, a teren jest dogodny do eksploracji (a może się mylę).

 W Łodzi, gdy ktoś nie zna miasta, to trudno zorientować się, czy jesteśmy
w centrum czy nie i gdzie właściwie jest to centrum. Już stacja Łódź
Chojny sprawia wrażenie dobrego położenia (wokół mnóstwo świateł, bloków),
a ponoć to przedmieścia. Szkoda, bo to mógł być główny dworzec w mieście:
jest wprost z W-wy przez Koluszki i z W-wy przez Łowicz (z ew. postojem na
Kaliskiej) oraz na wprost z Koluszek w kierunku Ostrowa. No ale skoro
łodzianie nie chcą tam wsiadać a pasuje im Fabryczna, to musi chyba tak
zostać. Na Kaliskiej z kolei widzę, że od mojej ostatniej bytności (6 lat
temu) niewiele się zmieniło. Trwa tam, jeśli dobrze to rozumiem,
przebudowa jednej strony stacji (wschodniej) przy czym brakuje wiaduktu
nad taką wielką ulicą z tramwajami (nie wiem tylko jak się nazywa) i
pociągi z trzech peronów mogą jechać tylko na północ. Ja zaś próbuję
znaleść jakieś centrum miasta. Obok dworca jest pętla autobusowa z
dyspozytornią. Odnoszę wrażenie, że jest to pewne przeinwestowanie.
Zainstalowano tam bowiem elektroniczną tablicę z odjazdami, zapowiada się
odjazdy przez megafony, a są tylko dwa autobusy niezbyt często i chyba
jadą na jakieś przedmieścia (Kurczaki...?). Na szczęście w pobliżu są też
tramwaje i jednym z nich do jakiegoś centrum się dojeżdża.

 Ja zaś przy okazji Łodzi Kaliskiej staram się skatalogować w pamięci
stacje o takim układzie, tzn. dworzec pomiędzy grupami torów głównych.
Przypominam sobie: Poznań Gł. (to chyba największa taka), Zbąszynek,
Rzepin, Krzyż, Piła Gł., Bydgoszcz Gł., Toruń Gł., Kłodzko Gł., Otwock. W
pewnym sensie chyba też Gdynia Cisowa.

 Teraz już powrót, najpierw do Łowicza osbowym chyba bez żadnych przygód i
spostrzeżeń, no może tylko tyle, że na odcinku Łódź Kal.-Zgierz jest ponoć
szczególnie dużo samobójstw. Czemu? W Łowiczu (w pobliżu najdziwniejsze
chyba w Polsce nazwy posterunków: Arkadia i Placencja - ja będę
przejeżdżał obok Placencji!) przesiadka na jednostkę do Warszawy via
Skierniewice.

Piotr Falkowski

P.S. Składam podziękowania dla
  - pracowników CM Lublin, Skarżysko Kam., Łódź,
                IZ Siedlce
                PZ Łódź, Warszawa
        za pomoc i cenne informacje po drodze
  - Adam Lagody za inspirację "rozkładową".

  Pijani kolejarze na służbie!
Katowice: Błąd dróżniczki

O godz. 21.23 dyspozycyjna Angelika W. wbiła Intercity nr 1403 w tył osobowego nr 7717. Jej partnerka na zmianie, Janina N., uciekła. Przyczyn katastrofy było kilka. W tym zwykły pech.

Kwit depozytowy nr 3152. Angelice W. odbiera się: torebkę, telefon, kolczyki sztuk 2 koloru żółtego, łańcuszek biały z kwiatem, klucze pęk 8 sztuk, 20 zł.

17 września 2008 r. dyspozycyjna ruchu Angelika W., zjadłszy obiad z rodziną, zrobiła włosy na lakier, kreskę pod okiem, wzięła gazetę kobiecą i o 16.45 przyjęła dyżur na nastawni kolejowej Katowice Ligota (KL). Idąc na nastawnię widziała, jak Janina N., dyspozycyjna pomocnicza, weszła do sklepu. Wiedziało się na nastawni, co kupuje Janina N. Pustymi butelkami się nie zdradzała, ale ile to zachodu na wagon towarowy je wrzucić?

Więc wiedziało się, co Janina N., lat 49, kupuje w sklepie. Podczas dyżuru z Angeliką W. niby chodziły za nią orzeszki ziemne. Ale na nastawni posiadają w sercach czynnik ludzki. Więc wydać samotną matkę? Trójki dzieci? Niech kobieta dopije do emerytury te cztery lata. Można powiedzieć, że fakt picia Janiny, zwanej Niną, był jednym z tych, które tego dnia obciążyły psychikę Angeliki W., gdyż musiała zwiększyć czujność, czy Nina - odpowiedzialna za przyciski informujące dwóch dróżników na 9 i 13 kilometrze, żeby w porę opuścili szlabany - wykona zadanie.

Angelika W. jest niepijąca. Mąż górnik pija okazjonalnie. Wiadomo, że z powodu tej podwójnej odpowiedzialności za siebie i Ninę nikt na nastawni nie chciał pracować z Niną w duecie. Pracownicy KL wyrabiali sobie u pani Jadzi i pani Steni z kadr układ, żeby w ich grafiku nie było Niny. Dniówka wypadła Ninie dzień przed wypadkiem, a ponieważ miała pracować z niepijącym, w dodatku mężczyzną, a ten nie rozumie kobiety, wzięła urlop na żądanie. Tak trafiła na zmianę Angeliki W.

Gdy Nina wracała ze sklepu, Angelika W. dyskretnie podniosła jej torebkę. Nic ciężkiego tam nie było. Czy po drodze konsumowała, czy w ubikacji? Potem papieros non stop i kawa mocna. Nina uciekła, jak na drugim peronie huknęło. Zaczęły latać po stacji zakrwawione chusteczki higieniczne, a po ogłuszonych pasażerów przyjechały karetki.

Angelika W. wybiegła na peron: rany boskie, co ja zrobiłam! Wzięła z szafki w nastawni dresowe ciuchy, bo na służbie przebierają się, żeby ciuchów nie marnować. Zostawiła herbatę i cukier, bo już nie miała do tego głowy. Nina wróciła po godzinie i prychała do alkomatu jak koń.

Wiozą dyspozycyjną Angelikę W. na komisariat. (Ninę też, ale osobno, żeby uniknąć matactwa). Każą się rozebrać, oddać stanik i rajstopy, bo tym można się udusić w desperacji. Ciągle dzwoni mąż. Akurat dziś wypił okazjonalnie, gdyż stawiał kolega wyjeżdżający do Anglii. Wiozą ją suką do aresztu w Sosnowcu. Każą brać koc, poduszkę i do celi. Na drugiej pryczy leży nastolatka. Ukradła buty w sklepie. Dyspozycyjna Angelika W. nie śpi, tylko patrzy, kiedy na kratach zawiesi się słońce. Rano wiozą ją suką na przesłuchanie. Bez rajstop i bez stanika, więc kuli się przed pytającym, chowając w ramionach duże piersi. Wraca do aresztu. Policjantka każe rozebrać się do naga. W gumowych rękawiczkach przeczesuje palcami włosy dyspozycyjnej. Każe kucnąć, czy stamtąd coś nie wyleci.

W nocy Angelika W. siedzi na pryczy i tylko włosy sobie z głowy wyciąga i rzuca na podłogę. Co w domu? Jak synek? W niedzielę rano coś pogadała z dziewczyną od butów w stylu: nie warto, dziewczyno, kraść, lepiej sobie zarobić. Już z Niną w jednej suce jadą do prokuratury. Przy wyjściu z suki muszą byś skute, bo taki jest przepis, a tam czeka już prasa, będą robić zdjęcia. Jednymi kajdankami skuta z Niną siedzi na korytarzu. Chce ją przeprosić. Co prawda to Nina była pijana, ale błąd był jej.

Czynnik procentowy Od przepraszania teraz jest Karol Troński, dyrektor Polskich Linii Kolejowych SA, oddział w Katowicach, który przeżył wypadek ogromnie, bo nadwątlił jego wizerunek. Pierwszy raz od 27 lat spiął się z teściową, z którą mieszka pod jednym dachem, bo zapytała, jak ty, Karol, mogłeś do tego doprowadzić? Krzyczał na teściową, że dwa tysiące ludzi ma na posterunkach i wszystkich ma za rączkę prowadzić?

Na jednej zmianie na 216 posterunkach pod Karolem Trońskim służy 600 pracowników kolei. Razem wypełniają na służbie koło tysiąca zeszytów z dyżuru. Nie jest w stanie każdego zobaczyć. Żeby zapanować nad dwoma tysiącami nieprzewidywalnych czynników ludzkich, co pięć lat bada się ich zdrowie psychotechniczne. Ale jaką papier ma gwarancję? Weźmy, ktoś się z mężem pokłócił, czyjeś dziecko ma problemy w szkole, jeden zamyśli się, rozmarzy, drugi był wczoraj u ciotki na imieninach.

W celu redukowania ryzyka są kontrole wyrywkowe. Każdy naczelnik kolei trzy razy w miesiącu ma przeprowadzić przepisowo dwie nocne i jedną dzienną w postaci rozmowy: czuje alkohol czy nie? Ale jak zapanować nad czynnikiem zmęczenia? Przepisowo każdy na kolei ma zdać służbę trzeźwemu następcy. Weźmy, że ten, który kończy zmianę, dostrzegł, że następca przychodzi pijany. Więc nie zdaje służby, ale wtedy musi pracować za niego. Drugi raz też to dostrzega i zarywa czas na służbie zastępczej, ale żona warczy, dzieci wagarują, więc za trzecim razem już tego nie widzi. A potem jest jak zawsze, że niby wszyscy wiedzieli.

Dla pijaństwa dyrektor Troński nie ma litości. Nie ugiął się nawet, jak przyszła matka z wianuszkiem dzieci, że zostawi mu je, niech żywi, skoro zwolnił kolejarza, męża i ojca. Niedawno napisał apel od kolei, który na śląskich mszach odczytali księża. Karol Troński powołuje się na obligatoryjne w kampaniach hasło: spieszmy się kochać ludzi - tak szybko odchodzą. Od kogo zależy, żeby nie odchodzili? Od tych, co jadą w pośpiechu w pogoni za pieniądzem, a po zdarzeniu pytają, gdzie był Bóg i szukają winnych, bo kolej jest winna, bo dróżnik nie zamknął rogatki itp. Tymczasem ewangelia głosi, iż łatwiej dostrzec drzazgę w oku brata swego niż belkę w oku swoim.

Czynnik transformacyjny

Wracając do Janiny N., w opinii dyrektora fakt, że alkomat wykazał u niej 1,6 promila, a po 20 minutach 1,4, oznacza, że spadało. Czyli gdzieś ten alkohol zalegał parę dni, mogło nawet nie być widać. Dyrektor wie z doświadczenia, że to się sprawdza w łapance. Niby kobieta ma ziemistą cerę od papierosów mocnych, wychodzi z nocnej zmiany, ma prawo czuć się zmęczona, ale to złudne myślenie. Niedawno miał taki przypadek: pracownik posiadał 3,18 promila, niby normalnie funkcjonował jako nastawniczy, ale intuicja podpowiedziała dyrektorowi, że twarz to nie wszystko. Zwolniony.

Więc obecna tragedia dyrektora to stan zawieszenia na kolei. Wiadomo, idzie na kolej elektronika, niedługo trzeba będzie szukać nowych, młodych, skomputeryzowanych. Ale jeszcze pracuje się na wajchy mechaniczne, więc trzeba dożyć z kadrą, która to potrafi, a młodych uczyć tego fachu nie ma sensu. Trzeba przeczekać w ten sposób stan transformacyjnego zawieszenia, co jest coraz trudniejsze, gdyż starzy chorują, są zwalniani za pijaństwo, degradowani za wypadki, idą na emerytury. Więc łata się niedobór pracowników, przestawiając ich z posterunków na posterunki, gdzie muszą się uczyć nowych rozjazdów, co wprowadza chaos w ich umysłach.

W sprawie Angeliki W. dyrektor potraktowałby ją łagodnie, gdyż od razu po przybyciu komisji powypadkowej powiedziała: To moja wina, bardzo żałuję. Zwykle dyżurni zasłaniają się, mataczą, zrzucają winę na urządzenia. Co bardziej cwani na drugi dzień po wypadku przynoszą zaświadczenia, że się leczą na odwyku i zwolnienie nie wchodzi w grę. Poza tym, kto pokieruje ruchem KL? Już brakowało dwóch na nastawni, a teraz brakuje czterech.

Czynnik stresujący

To było 16 lat temu, kiedy przyszła na kolej Angelika W. Najwyżej w rodzinie zaszła w tej kolejowej hierarchii. Miała 18 lat, gdy po zawodówce przekroczyła próg nastawni. Musiała odciążyć mamę, którą przy pracy na kolei potrącił parowóz. Półtora roku temu wskoczyła za kolegę, którego zwolnili za alkohol, jako dyżurna ruchu dysponująca. Tory na KL rozwidlają się na sześć stron świata. Została odpowiedzialna za ludzi oraz zeszyty zwane R146, w które wpisuje się czynniki losowe, powodujące opóźnienia na trasach: czy jest usterka, jaka, dlaczego, pękła szyna, co ukradziono na kolei itp. Sztuk sześć, bo tyle jest szlaków. Pożółkłych, dużych, jakie leżą na portierniach starych zakładów.

A przede wszystkim została odpowiedzialna za czas: 8 zł dla przewoźnika za każdą minutę opóźnienia, nieważne, czy nastawniczy poszedł zapalić, czy poszła elektryka. Dyspozycyjna jest od tego, by na torach zmieniać priorytety: najpierw puszczać pociągi kwalifikowane. Jak za osobówką ciągnął się ekspres, odstawiała na boczny tor osobówki, żeby ekspres zdążył na czas. Ok. 100 pociągów na dyżur. Każdy pędzący na czas. Więc można powiedzieć, że pech Angeliki W. zbiegł się z remontem torów za unijne środki, w celu podwyższania prędkości, była więc zmuszona dysponować tylko torem numer dwa.

Więc jest po godzinie 21.00. Do pomocniczej Janiny N. dzwoni dyżurny ze stacji ościennej. Ma trzy pociągi, czy droga wolna? Angelika W. wpuszcza Hutnika nr 14 113, trasa na Tychy. Ma jeszcze osobowy nr 7717 z Katowic do Bielska-Białej, już się zbliża pod semafor, i 1403 Warszawa-Bielsko. Pierwszy wjeżdża 7717. Następną czynnością jest czekanie na odbieg 14 113. W kantorku jest pulpit ze światełkami. Jak zapala się białe, to znaczy, że pociąg odjechał na przepisową odległość i można wjechać z następnym.

I to zgubiło dyspozycyjną Angelikę W. To czekanie na odbieg 14 113, aż odjedzie na tyle, żeby puścić 7717. W tym czasie można zająć się czymś nieprzepisowym. Można iść do toalety, kawę sobie zrobić. Ludzka rzecz. Angelika W. nie była ani zdenerwowana, ani rozmarzona, a nielegalny telewizor nie był włączony. Zwyczajnie. Dzień wcześniej poprztykali się z mężem, rano on do kopalni, ona do garnków, dziecko ze szkoły, obiad, lakier na włosy. Więc to ją zgubiło, że czekając na odbiegi, grała z załogą w remika. Bo ile można zabijać czas nocą, sprzątając w szafce, przekładając herbatę i cukier?

Już dała wolną dla 1403, gdy przypomniało się jej, że nie wypuściła jeszcze 7717. Trzask. Koniec kariery w kolejowej hierarchii.

Czynnik dyscyplinujący

Angelika W. musi jechać do Warszawy. W Centrum Medycyny Psychologicznej będą badać jej inteligencję techniczną i kondycję psychiczną. Będzie rozwiązywać testy, dopasowywać cyferki na czas, zgadywać różnice w obrazkach, jak w książeczkach dla dzieci. Raz się zdarzyło, że u dyspozycyjnej z Pszczyny zdiagnozowano tym sposobem schizofrenię. Janina N. po wyjściu z prokuratury zapytała Angelikę: A ile ty masz kaucji za wyjście? - No, 2 tys. Dobrze, że mąż dostał jubileusz z kopalni. - No, ja 500 zł. Miała jeszcze powiedzieć, że i tak znajdzie robotę. Jest dużo przewoźników prywatnych, obsługują rafinerie, kopalnie, u prywaciarza zarobi nawet więcej.

Za spowodowanie katastrofy w ruchu lądowym Angelice W. grozi 12 lat.

Ninie N. przepisowo grozi lat 5, ponieważ nie popełniła błędu, była tylko pijana na służbie.

Źródło: Polityka
  Zawody grapplingowe
Termin: 19 marca 2005, miejsce: jak zwykle - W-wa, Elektronowa 10 (WSUiB).

Plan imprezy: 10:00 - 11:00 zgłoszenia, waga i weryfikacja

11:00 - 11:30 losowanie

11:30 rozpoczęcie zawodów

Regulamin Zawodów Ju-Jitsu Ne-waza

1. Kategorie wagowe
Zawody są rozgrywane w następujących kategoriach wagowych (bez tolerancji):
Mężczyźni
kategoria do 66kg,
do 73 kg,
do 90 kg
do 81 kg
powyżej 90 kg

Kobiety
kategoria do 48 kg
do 55 kg
do 63 kg
do 72 kg
powyżej 72 kg

Organizator w wyjatkowych wypdkach może zmienić kategorie wagowe rozgrywane w zawodach jeśli podyktowane jest to istotnymi względzmi szkoleniowymi.

2. Ubiór zawodników/zawodniczek
Zawodnicy i zawodniczki startujące w zawodach powinni być ubrani w strój sportowy dostosowany do sportów walki (gi), zakrywający łokcie i kolana oraz przewiązany stosownym pasem. Ubiór nie może posiadać elementów twardych. Rękawy powinny sięgać przynajmniej do połowy przedramienia , a nogawki do połowy łydki walczącego. Kobiety powinny posiadać koszulki pod bluzą ubioru.
Dozwolone jest używanie miękkich ochraniaczy pod ubiorem.

3. Pole walki to kwadrat wyznaczony w sposób widoczny dla zawodników i sędziego, o wymiarach minimum 6m x 6m otoczony 2m szerokości pasem ochronnym.

4. Czas walki: 4 minuty czasu efektywnego + 1 minuta dogrywki w przypadku remisu po zakończeniu zasadniczej części walki. Czas walki jest taki sam dla kobiet i mężczyzn. Między kolejnymi walkami startujący powinni mieć minimum 4 minuty przerwy.

5. Walka rozpoczyna się w pozycji stojącej na komendę Hajime daną przez sędziego prowadzącego walkę na macie, a kończy na komendę sore-made. Obaj walczący powinni dążyć do wykorzystania pierwszej nadarzającej się okazji, aby kontynuować walkę w pozycji leżacej – ne waza. Gdy po upływie połowy przewidzianego czasu walki żaden z zawodników nie zszedł do parteru sędzia przerywa walkę i wznawia ja w ne –waza z pozycji wyjściowej za-zen (na klęczkach).

6. Przerwanie walki.
W czasie walki sędzia w uzasadnionych przypadkach może przerwać walkę komendą mate.

Walka zostanie przerwana przez sędziego jeśli żaden z zawodników przez 15 sekund nie podejmuje działań ofensywnych.
Walka przerwana w pozycji stojącej powinna być wznowiona przez sędziego w pozycji stojącej, a przerwana w pozycji leżącej wznowiona z pozycji za-zen (klęczącej).
Walka zostanie przerwana przez sędziego jeśli któryś z zawodników walcząc w pozycji stojącej przebywa poza polem walki ponad 2 sekundy oraz gdy ponad połowa powierzchni „figury” utworzonej przez walczących w parterze zawodników znajduje się poza polem walki przez okres ponad 2 sekund.

7. Ocena walki.
Przyznawanie dodatnich punktów pomocniczych:
Walka zostanie zakończona przed czasem, jeśli [1] któryś z zawodników z dowolnego powodu podda się; [2] zostanie poddany przez sędziego w wyniku zastosowania przez jednego z walczących prawidłowej techniki duszeń lub dzwigni, a której kontynuowanie oraz brak reakcji drugiego z walczących może narazić tego ostatniego na ewentualne odniesienie uszczerbku na zdrowiu; [3] jeden z zawodników w wyniku kontuzji nie jest zdolny do kontynuowania walki. O zdolności do dalszej walki w takim przypadku decyduje lekarz zawodów po konsultacji z zawodnikiem i/lub trenerem/opiekunem zawodnika.
W zawodach drużynowych i indywidualnych rozgrywanych sysytemem „każdy z każdym” walka zakończona przed czasem równa jest 25 punktom pomocniczym.

Za prawidłowo wykonany rzut, tzn. poprawny technicznie i z odpowiednią dynamiką (odpowiednik ippon w judo) zawodnik otrzymuje +3 punkty, które sędzia przyznaje bez przerywania walki poprzez uniesienie ręki oznaczonej odpowiednim kolorem i 3 palcami wzniesionymi w górę.
Rzut gorzej wykonany, ale skutkujący dotknięciem maty przez jakąkolwiek część tułowia rzucanego powinien być oceniony na +1 pkt. Sędzia przyznaje ten punkt analogicznie jak w przypadku powyżej, bez przerywania walki, podnosząc jednak 1 palec odpowiedniej ręki do góry.

Punkty pomocnicze przyznawane w trakcie walki w parterze przyznaje sędzia prowadzący walkę bez jej przerywania, unosząc rękę z kolorem rękawa odpowiadającym zawodnikowi. Ilość uniesionych palców wskazuje ilość punktów jakie przyznał sędzia. I tak: za prawidłowo założoną technikę – trzymanie, duszenie lub dźwignię sędzia przyznaje +1 pkt. Prawidłowe trzymanie to takie kontrolowanie przeciwnika, że większa część jego pleców przylega do maty, a on sam nie obejmuje nogami trzymającego. Czas trzymania liczy sędzia czasowy przy stoliku od momentu ogłoszenia trzymania przez sędziwego arbitra komendą osaekomi do momentu jego zakończenia (komenda – toketa) lub przerwy w walce (mate). Prawidłowo utrzymane trzymanie przez okres 20 sekund daje zawodnikowi +2 dodatkowe punkty – walka jest przerwana, a następnie natychmiast wznowiona z pozycji klęczącej za-zen. W tym przypadku zawodnicy klęczą naprzeciwko siebie w odległości ok. 2 m zwróceni do siebie twarzami.
Jeśli duszenie lub dźwignia wykonane zostaną skutecznie powinny zakończyć walkę przed czasem. W innym razie zawodnik otrzymuje tylko punky za założenie techniki.

Za „przejście gardy” w parterze (pozycja gdy jeden z zawodników znajduje się między nogami drugiego) zawodnik otrzymuje +2 pkt.

Jest dozwolony nacisk na głowę przeciwnika w kierunku do przodu, do klatki piersiowej. Wolno odchylić głowę przeciwnika o kilka stopni w każdą stronę działając w sposób nie dynamiczny ( nie gwałtowny ) na bok, tył lub czoło oponenta w granicach fizjologicznego zakresu ruchu.
Dozwolone są dźwignie na stawy nadgarstkowe, łokciowe, barkowe, skokowy i staw kolanowy. Mogą one być stosowane łącznie z uciskiem kości długiej każdej z kończyn.
Podniesienie przeciwnika z parteru (np. z „gardy” - gdy przeciwnik nadal oplata nogami podnoszącego, ale nie ma kontaktu z matą ) do pozycji stojącej i utrzymanie go w tej pozycji przez co najmniej 2 sek. powoduje przerwanie walki i przyznanie +1 pkt. podnoszącemu. Walka zostaje następnie natychmiast wznowiona z pozycji za-zen. Zawodnik wyniesiony powinien zaprzestać kontynuowania wykonywanej techniki, a zawodnik wynoszący nie może umyślnie rzucać zawodnika
unoszonego. Za działanie takie sędzia/sędziowie maja prawo ukarać zawodnika nie stosującego sie do nieniejszego przepisu.

8. Czyny zabronione. Kary – przyznanie punktów ujemnych (czyli dodatnich dla przeciwnika).
Nie wolno rzucić podniesionym z parteru przeciwnikiem o matę lub umyślnie upaść z nim ponownie do parteru. Za taki czyn sędzia powinien ukarać podnoszącego karą czuj (chuj) równoznaczną z przyznaniem 2 pkt. jego przeciwnikowi.

Powstanie do pozycji stojącej z parteru na okres dłuższy niż 1 sek. nie będąc atakowanym przez przeciwnika (ucieczka z parteru) spowoduje przerwanie walki i natychmiastowe wznowienie jej z pozycji za-zen. Każde ponowne takie powstanie skutkuje karą shido i przyznaniem 1 pkt. przeciwnikowi.

Zabronione są dźwignie skrętne na nogi (skręcanie nogi przeciwnika w jakimkolwiek stawie wokół osi kości długiej kończyny). Wykonanie takiej techniki spowoduje przyznanie kary chuj i 2 pkt dla przeciwnika.

Próba wykonania dźwigni na kręgosłup, próba skrętu głowy przeciwnika wzdłuż osi kręgosłupa (trzymając rękoma lub nogami) lub rzut trzymając za samą głowę przeciwnika spowoduje karę keikoku równoznaczną z przyznaniem 3 pkt. dla przeciwnika.

Zabronione jest wykonywanie rzutu razem z wykonywaną w tym samym czasie dźwignią lub duszeniem. Czyn taki spowoduje przyznanie kary keikoku ( 3 pkt. dla przeciwnika) . Dozwolone jest natomiast sprowadzenie do parteru poprzez duszenie lub dźwignię (brak elementu lotu, brak dynamiki w porównaniu z rzutem).

Dźwignie na palce są zabronione, kara - chuj (-2 pkt.)

Umyślne działanie na twarz przeciwnika jest zabronione, kara – shido (-1 pkt.)

Zabronione są uderzenia i kopnięcia, jak też gryzienie, szczypanie, ciągnięcie za włosy itp. Akcje takie, w zależności od stopnia ich intensywności i potencjalnej groźby skontuzjowania oponenta spowodują przyznanie przez sędziego kary shido (-1), chuj (-2) lub keikoku (-3). Ponowienie czyny zagrożonego karą keikoku powoduje dyskwalifikację – hansokumake i wykluczenie zawodnika z dalszej walki. Przed wykluczeniem sędzia arbiter ma obowiązek skonsultować te decyzję z sędzią głównym maty. W zależności od okoliczności i stopnia zagrożenia wykonywaną niebezpieczną akcją zawodnik może być wykluczony tylko z bieżącej walki lub z całych zawodów.

9. Uwagi końcowe.
a/ Minimalna obsada sędziowska na macie to 2 osoby: sędzia główny maty i sędzia arbiter prowadzący walkę na macie. Wskazane jest aby w miarę możliwości zapewnić pełną obsadę sędziowską maty tzn.:
- sędzia główny maty,
- sędzia arbiter,
- sędzia czasowy
- sędzia prowadzący listy walk,
- 1-2 sędziów bocznych, pomocniczych na przeciwległych rogach maty. W przypadku nieparzystej ilości sędziów na macie decyzje zapadają większością głosów.

b/ W każdym przypadku dyskusyjnym dotyczącym oceny lub przebiegu walki decyzja ostateczna należy do
sędziego głównego maty.

c/ Sędzia arbiter w przypadku konieczności odwołania lub korekty własnej decyzji robi to wymachując
kilkakrotnie przedramieniem nad własną głową, a następnie jeśli jest to korekta - pokazuje decyzję właściwą.
d/ W przypadku kontuzji zawodnika sędzia arbiter powinien przerwać walkę i wezwać lekarza dyżurnego zawodów. Taka przerwa w walce powoduje wstrzymanie odliczania czasu walki. Interwencja lekarza może być tylko doraźna, a zatem nie powinna trwać dłużej niż 1 minutę. Gdy po tym czasie zawodnik nie jest w stanie w sposób bezpieczny i higieniczny kontynuować pojedynku sędzia powinien ogłosić niezdolność do walki i ją zakończyć.
e/ Zawodnik może w trakcie walki poprosić z uzasadnionych powodów o jej chwilowe wstrzymanie na okres nie dłuższy jednak niż 1 minuta. Robi to poprzez podniesienie ręki i zwrócenie się twarzą w kierunku sędziego arbitra. Prośba taka nie może nastąpić w trakcie wykonywania techniki przez przeciwnika.
f/ Walczący mają obowiązek znać regulaminwalki w jakiej biora udział.
g/ Zawodnicy prowadzący walkę nie mogą dyskutować z sędzią, widzami, trenerem czy między sobą.
h/ Wszelkie protesty czy uwagi związane z zawodami bądź prowadzonymi walkami mogą być kierowane do sędziego maty lub sędziego głównego zawodów tylko przez trenera lub przedstawiciela ekipy biorącej udział w zawodach. Protesty dotyczące sędziowania i przyznawania punktów prowadzonych walk można kierować, tylko w trakcie trwania lub zaraz po ich zakończeniu. Powinny one być rozpatrzone natychmiast przez sędziego głównego maty lub sędziego głównego zawodów. W uzasadnionych okolicznościach sędzia główny maty może nakazać przerwanie prowadzonej walki.
i/ Wszelkie nie sportowe zachowanie zawodników, trenerów bądź działaczy będzie prowadzić do dyskwalifikacji zawodnika lub ekipy.
 



Dyżurny ruchu dysponujący
Dyżurny ruchu peronowy
Dysk Hitachi Deskstar
Dyskografia Britney Spears
Dymi mi z czachy
dyskietka startowa systemu windows 98 download
dziadów cz III
dyskoteki w Kołobrzegu
dyscyplinarne w okresie
dyplomowy prace dyplomowe
Dysk Seagate Barracuda ES
dysk HDD 2.5
Dynamo Jantar Kaliningrad
Dysplazja stawów biodrowych
dzem sen o
  • powiekszone wezly chlonne widoczne
  • do podstrony 4605
  • orange odstB1pienie od umowy
  • numer;30000
  • jak facet wybiera kobietEA
  • zjednoczenie ziem polskich
  • jezioro ywieckie Regaty
  • metaloplastyka swieczniki
  • trzydziestolatki ogoszenia